3.
ระหว่างรับประทานอาหารมื้อเย็น" พอเข้าประชิดตัว เราก็เข้าสู่การเจรจาที่แข็งกร้าว " อนาคิน
" การเจรจาที่แข็งกร้าว คืออะไร "
" การเจรจากันด้วยดาบเลเซ่อร์ไง " อนาคินใช้พลังจิตดึงลูกแอ๊ปเปิ้ลจากถาดแพดเม่มาปอกเปลือก, หั่นเป็นชิ้นให้ " ถ้าอาจารย์จับได้ว่าทำแบบนี้ คงบ่นพึมพำเป็นตาแก่ "
แสงจากเตาผิงส่องสลัว บรรยากาศดำกฤษณาเป็นใจ " จากวาระที่ข้าพบเจ้า หลายปีที่ผ่านมา .. ไม่มีวันไหนผ่านไปโดยข้าไม่ได้คิดถึงเจ้า ตอนนี้ข้ามาอยู่กับเจ้าอีกครา ยิ่ง ทรมาน ใหญ่ ยิ่งใกล้ชิดกับเจ้าเท่าไหร่ ยิ่ง เจ็บปวด มาก ความคิดว่าจะไม่ได้อยู่กับเจ้า ทำให้ข้าหายใจไม่ออก
ข้าถูกหลอกหลอนด้วยจูบที่เจ้ามิควรมอบให้แก่ข้า หัวใจข้าเต้นแรง หวังว่าจูบนั้นคงไม่ทำให้กลายเป็นบาดแผล เจ้าอยู่ใน วิญญาณ ของข้า ทรมานข้า .. ข้าควรจะทำอย่างไร?
ข้าจะทำทุกสิ่งที่เจ้าขอ .. ถ้าหากเจ้าทนทุกข์มากเท่าที่ข้าทนอยู่ โปรดบอกข้า "
" ไม่ได้ .. มันเป็นไปไม่ได้ "
" ทุกสิ่งเป็นไปได้ แพดเม่ จงฟังข้า "
" ไม่ เจ้าต่างหากที่ควรฟัง " แพดเม่ลุกขึ้นเดินห่างออกไป " เราอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง กลับมาสู่มัน เจ้าฝึกที่จะเป็นเจได ส่วนข้าเป็นวุฒิสมาชิก ถ้าเจ้าทำตามความคิดไปถึงบทสรุป มันจะพาเราไปในที่ๆเราไม่สามารถไป ไม่คำนึงว่าเราจะรู้สึกยังไงต่อกัน "
" แสดงว่าเจ้าก็รู้สึก "
" ข้าไม่ยอมให้เจ้าเสียอนาคตเพื่อข้า "
" เจ้าขอให้ข้าทำตัวมีเหตุผล นั่นเป็นสิ่งที่ข้ารู้ ข้าทำไม่ได้ ข้าอยากให้ตนสามารถละทิ้งความรู้สึกของตัวเองไป แต่ทำไม่ได้ "
" ข้าไม่มีวันทำเช่นนั้น "
" รู้ไหม? ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ เราเก็บมันไว้เป็น ความลับ "
" เราจะอยู่ในความหลอกลวง เราไม่สามารถเก็บงำได้แม้เราต้องการ ข้าทำไม่ได้ เจ้าล่ะอยู่ในสภาพแบบนั้นได้มั้ย "
" ไม่ เจ้าพูดถูก มันจะทำลายเรา "
" แม่ อย่า อย่า .. " อนาคินผวาตื่นจากฝันร้าย รุ่งเช้าแพดเม่ออกมาเจอเขาที่ระเบียงดูท่าทางไม่ดี คิดจะกลับเข้าห้องนอน " อย่าไป "
" ข้าไม่อยากรบกวนเจ้า "
" เจ้าทำให้ข้าสงบลง "
" เมื่อคืนเจ้า ฝันร้าย อีกแล้ว "
" เจไดไม่เคยฝันร้าย "
" ข้าได้ยิน "
" ข้าฝันเห็นแม่ของข้าทนทุกข์ทรมาน แพดเม่ ข้าเห็นแม่แจ่มชัดเหมือนเห็นเจ้าในตอนนี้ แม่เจ็บปวดมาก ข้ารู้ว่าข้าอาจขัดคำสั่งให้อารักขาเจ้า แต่ข้าจำต้องไป ข้าต้องไปช่วยแม่ "
" ข้าจะไปกับเจ้า "
" ขอโทษด้วย ข้าไม่มีทางเลือก "
อนาคิน และ แพดเม่ เดินทางสู่ดาวทาทูอีนถิ่นกำเนิด
" ขอโทษนะ วัตโต้ ข้าซ่อมให้เอง " อนาคินทักทายนายทาสเก่า
" เจ้าต้องการอะไร เจ้าเป็น เจได ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดนะ " เจ้ายุงตีปีกพั่บๆ
" ข้ามาตามหา ชมี สกายวอล์คเกอร์ "
" แอนี่ ไอ้หนูแอนี่? (อนาคินขยับมือซ่อมเครื่องยนต์เสร็จส่งให้ ) เจ้าคือ แอนี่ เจ้าเองเหรอ โตขึ้นมากเลย เป็นถึงเจไดใครจะไปรู้ ช่วยข้าเบ่งกับพวกขี้ตืดที่เป็นหนี้ข้าให้หน่อยสิ "
" แม่ข้าล่ะ "
" โอ้เย้ ชมี เธอไม่ใช่ของข้าอีก ขายไปแล้ว "
" แก ขาย เธอ "
" หลายปีแล้ว เสียใจด้วยแอนี่ แต่อย่างว่าธุรกิจก็คือธุรกิจ ข้าขายให้แก่ชาวไร่ชื่อ ลาร์ส เชื่อหรือไม่เขาให้ อิสระ และ แต่งงาน กัน อะไรจะขนาดนั้น "
" ตอนนี้อยู่ที่ไหน "
" อู้ ไกลจากที่นี่ว่ะ อยู่อีกฟากนึงของมอสไอส์ลี่ย์ ข้าว่า "
" ข้าอยากรู้ .. "
" ชัวร์ได้เลย ไปค้นทะเบียนของข้าดู "
ยานอวกาศร่อนลงกลางทะเลทรายอันเวิ้งว้าง" เฝ้ายานอยู่นี่แหละ R2 " แพดเม่
" ฮัลโหล มีอะไรให้บริการไหม ข้าคือ C .. " หุ่นยนต์อนาโตมี่กำลังส่องกล้องเซอเวย์
" 3PO? " อนาคินว่าต่อ
" ผู้สร้างเรา โอ นายน้อย แอนี่ ข้ารู้ว่าท่านต้องกลับมา ข้ารู้อยู่ และท่านก็คือ แพดเม่ "
" สวัสดี C3PO "
" สวรรค์ทรงโปรด ข้ายินดีที่ได้พบทั้งคู่ "
" ข้าจะมาเยี่ยมแม่ของข้าหน่อย "
" ข้าคิดว่าเราสมควรเข้าไปข้างใน .. เจ้านาย โอเว่น ข้าขอเสนอแขกที่สำคัญยิ่งยวด 2 ท่าน " C3PO พาสหายเข้าไปในกระท่อมดินปั้น
" อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ " พาดาวันหนุ่มแนะนำตัว
" โอเว่น ลาร์ส นี่เพื่อนหญิงของข้า เบรู "
" ข้าแพดเม่ "
" เราเป็นพี่น้องต่างบิดา ข้ามี ลางสังหรณ์ ว่าสักวันเจ้าจะกลับมา "
" แม่ข้ายังอยู่หรือเปล่า? "
" เปล่า ไม่อยู่ คลีก ลาร์ส สามีของ ชมี เข้าไปในบ้านก่อน เรามีเรื่องต้องคุยกันมาก .. " ชายชรานั่งรถเข็นกล่าว
" มันเกิดขึ้นก่อนย่ำรุ่ง กลุ่มนักล่าของ ทัสเคน เรดเดอร์ส ไม่รู้มาจากไหน แม่เจ้าออกไปตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อเก็บเห็ดที่ขึ้นบนเครื่องฉีดละออง ดูตามร่องรอยอีกครึ่งทางก็จะถึงบ้านตอนมันจับไป พวกทัสเคนเดินเหมือนคน มันเป็น .. พวก เดรัจฉาน อสูรไร้จิตใจ
พวกเรา 30 คนออกไปตามหา,เหลือกลับมา 4 คน ข้าอยากไปกับพวกเขาแต่หลังจากข้าเสีย ขา ไป ข้ายังขี่ม้าไม่ได้อีกจนกว่าจะหายดี ข้าไม่อยากสิ้นหวังแต่นางหายไปเดือนนึงแล้ว มีความหวังน้อยมากที่นางจะรอด (อนาคินลุกขึ้น ทนฟังต่อไม่ไหว) จะไปไหนน่ะ "
" ตามหาแม่ของข้า "
" แม่เจ้าตายไปแล้ว ปลงเสียเถอะ "
(" เจ้าคอยข้าอยู่ที่นี่นะ พวกนี้เป็นคนดี ไว้ใจได้ "
" อนาคิน .. "
" ข้าไปไม่นานหรอก "
อนาคินขับสปีดไบค์ สอบถามหาข้อมูลจากชาวพื้นเมือง)
อนาคินซุ่มมองกระโจมพวกคนเถื่อนบนผาสูงถึงยามค่ำคืนจึงย่องลงไป .. ใช้ดาบเลเซ่อร์เจาะผ้าเต็นท์เจอมารดาถูกจับทรมาน
" แม่ " อนาคินแก้มัด,ประคองร่างมารดาไว้แน่น
" แอนี่ นี่ลูกหรือ "
" ข้าเองแม่ ไม่ต้องกลัว "
" แอนี่ ลูกหล่อเหลาเหลือเกิน ลูกรักของแม่ ลูกโตเป็นหนุ่มแล้ว .. แม่ภูมิใจเหลือเกิน แอนี่ "
" ข้าคิดถึงแม่ "
" แม่สบายแล้ว แม่รักลูก .. "
" อย่าทิ้งข้าไป "
" ลูกคือทุกๆสิ่ง แม่ แม่รัก .. " ชมีสิ้นใจ
อนาคินสังหารชนเผ่าทัสเคน เรดเดอร์สละแวกนั้นตายเกลี้ยงเพื่อดับแค้น..!
" อย่า ! อนาคิน ๆ อย่า .. " เสียงโอบี-วันก้องอยู่ในจิตใต้สำนึกโยดา
" อะไรหรือ? " เมซ วินดู
" เจ็บ ทรมาน ความตาย .. ข้ารู้สึกได้ มีอะไรสุดเลวร้ายเกิดขึ้นแล้ว สกายวอล์คเกอร์หนุ่มเจ็บช้ำ ชอกช้ำมาก " โยดาหยั่งรู้
อนาคินนำศพมารดามาทำพิธีฝังที่บ้าน
" ข้าเอาอาหารมาให้ เจ้าหิวหรือเปล่า? "
" ก้านเกียร์มันหัก ชีวิตรู้สึกจะง่ายกว่าตอนเราซ่อมแซมของ ข้าเก่งในการซ่อมแซมเสมอมาแต่ไม่สามารถ .. ทำไม แม่ ถึงต้องตาย ทำไมข้าถึงช่วยแม่ไม่ได้ ข้าน่าจะทำได้ ! "
" บางครั้งก็มีสิ่งที่เราซ่อมไม่ได้ เจ้าไม่มีอำนาจพอ แอนี่ "
" แต่ข้าน่าจะมี สักวันข้าจะเป็น ข้าจะเป็น เจได ที่ทรงอานุภาพที่สุด ข้าขอสัญญาต่อหน้าเจ้า ข้าจะเรียนแม้แต่วิธีหยุดคนไว้จากความตาย "
" อนาคิน "
" เป็นความผิดของ โอบี-วัน เขาขี้อิจฉา เขาดึงรั้งข้าเอาไว้ " ขว้างของกระแทกผนังโครมใหญ่
" มีอะไรหรือแอนี่ "
" ข้าฆ่าพวกมัน ฆ่ามันเกลี้ยงเลย ตายห่าหมด ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว ไม่เฉพาะผู้ชาย พวกผู้หญิงด้วย และพวกเด็กๆอีกต่างหาก พวกมันเหมือนกับ สัตว์ ข้าฆ่าพวกมันเหมือนสัตว์เดรัจฉาน ข้า เกลียด พวกมัน "
" มนุษย์เราโกรธเป็นกันทุกคน "
" ข้าเป็น เจได ข้าน่าจะรู้ดีว่าไม่ควรทำอย่างนั้น "
" ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็กลายเป็นที่ๆน่าอยู่ เจ้าเป็นเพื่อนคู่ชีวิตที่น่ารักที่สุดที่เคยมี ลาก่อนภรรยาที่รัก .. และขอบใจ " คลีก ลาร์ส กล่าวคำไว้อาลัย ชมี สกายวอล์คเกอร์
" ข้าไม่แข็งแกร่งพอที่จะช่วยแม่ได้ ข้าไม่แข็งแกร่งพอแต่ขอสัญญา ข้าจะไม่พลาดอีก ข้าคิดถึงแม่มากเหลือเกิน .. " อนาคินรำพัน
ดาวคามิโน่
" บอกสภาของท่านว่ากองทัพแรกพร้อมสรรพแล้ว และเตือนเขาด้วยว่าถ้าต้องการเพิ่ม จะต้องใช้เวลาเพื่อจะทำให้มันโตขึ้น "
" ข้าไม่ลืมหรอก และ ขอบคุณ "
" ขอบคุณ "
โอบี-วัน เดินฝ่าสายฝนไปที่ลานจอดยาน " R4 เข้ารหัส 5 ถึง คอรัสซังท์ ฝากถึง บ้านคนชรา ( ภาพเลเซ่อร์ โอบี-วัน ปรากฎต่อหน้าปรมาจารย์เจได) .. ข้าได้ติดต่อกับสมุหนายกแห่งคามิโน่ได้สำเร็จ เขาใช้นักล่ารางวัลชื่อ จังโก้ เฟ็ทท์ สร้างกองทัพโคลนส์ รู้สึกว่านักล่ารางวัลคนนี้คือ จอมบงการ ที่เราตามหาอยู่ .. "
" พวกที่สร้างเกี่ยวข้องกับแผนลอบสังหาร ท่านสว.หญิงอมิดาล่าหรือเปล่า " เมซ วินดู ซัก
" เปล่า อาจารย์ ไม่ปรากฎว่ามีเหตุจูงใจ "
" อย่าเพิ่งอนุมานว่าอะไร โอบี-วัน ต้องทำใจให้ ว่าง ก่อน เจ้าอาจค้นพบผู้ร้ายตัวจริงเบื้องหลังแผนสกปรกนี้ " โยดา
" ครับอาจารย์ เขาบอกว่า ไซฟา ดิแอซ เป็นผู้สั่งทำกองทัพโคลนส์ตามคำขอของวุฒิสภาเมื่อ 10 ปีมาแล้ว รู้สึกว่าเขาถูกฆ่าก่อนหน้านั้น สภาเคยอนุมัติให้จัดสร้างกองทัพโคลนส์ไหม "
" เปล่า คนที่ออกคำสั่งไม่มีอำนาจใดๆในสภาเจได " เมซ วินดู
" พาเขามา เราจะสอบถามเขา " โยดา
" ครับอาจารย์ ข้าจะรายงานใหม่เมื่อได้ตัวเขา "
" เราอยู่ใน ความมืดมน เพราะถ้ามีการสร้างกองทัพโคลนส์จริง เราก็มิอาจรู้ได้ " โยดาท้อแท้
" แจ้งสภาสูงว่าความสามารถที่จะใช้พลังริบหรี่ลงแล้ว " เมซ วินดู
" มีแต่เพียง ดาร์ธลอร์ด แห่ง เดอะ ซิธ รู้จุดอ่อนของเรา ขืนรายงานสภาสูงก็จะมีปรปักษ์เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ " โยดา
" พ่อดู ! " โบบาชี้ให้พ่อเห็นว่ามีเจไดวิ่งไล่ตาม
" โบบา ขึ้นยานเร็ว "
จังโก้ยิงปืนใส่โอบี-วันทันที เจไดตวัดดาบเลเซ่อร์ฟันกระสุนลำแสงเปลี่ยนทิศทาง ทั้งคู่สู้กันแบบประชิดตัวขณะโบบาบังคับยานลอยต่ำรอบิดา ในที่สุดสองพ่อลูกก็หนีรอดจนได้ ..
" พ่อเราถูกสะกดรอย "
" เขาต้องเอาเครื่องมือส่งสัญญาณติดลำตัวยานของเรา เราจะเข้าไปในกลุ่มสะเก็ดดาว สอนลูกเล่นอะไรกับเขาหน่อย " จังโก้ปล่อยทุ่นระเบิด
" ซาสมิค ชาร์ค ระวังนะ R4 " โอบี-วัน ขับยานหลบหลีก ทุ่นระเบิดกระทบสะเก็ดดาวแตกกระจายเป็นวงกว้าง
" ตื๊อชะมัดยาดเลยเจ้าคนนี้ " จังโก้
" ระวัง เก็บมันเลยพ่อ ! เก็บมัน ! ยิง "
" โธ่เอ๊ย แบบนี้แหละข้าถึงเกลียดการบิน " โอบี-วันชักหนักใจ
" เสร็จเราแล้ว " โบบาเห็นจากจอเรดาห์ว่าลำแสงยิงถูกปีกยานใกล้หุ่น R4
" ต้องเก็บมันไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก " จังโก้ปล่อยจรวดนำวิถี
" R4 เตรียมตัวโยนกล่องใส่ของทั้งหลาย .. ยิงออกไป " โอบี-วันเห็นทางรอด
จรวดนำวิถีพุ่งชนขยะยานอวกาศระเบิดตูมใหญ่
" ไม่ต้องเจอกันอีกเลยชาตินี้ " จังโก้คิดว่ากำจัดศัตรูสำเร็จจึงร่อนยานลงฐานใต้ดิน
" เราเล่นเอาเถิดนานพอแล้ว " โอบี-วันขับยานขึ้นจากผิวสะเก็ดดาวก้อนใหญ่ตรงไปยังดาวเคราะห์เบื้องหน้า ยานจอดบริเวณหุบเขาลับตาิ " มีการ ชุมนุม ยานของสมาพันธ์อยู่ทางโน้น "
" เราต้องเกลี้ยกล่อมให้ หอการค้า กับกลุ่มองค์กรเป็นพันธมิตรกัน " เคานท์ดูกู
" แล้วเรื่องท่านสว.หญิงจาก นาบู ล่ะ ตายแล้วหรือยัง? "
" ข้าจะไม่เซ็นอะไรจนกว่าจะเห็นหัวนางวางบนโต๊ะ "
" ข้ารักษาคำพูดน่าอุปราช " เคานท์ดูกู
" ด้วยดรอยด์ประจัญบานใหม่ที่เราสร้างให้ท่าน ท่านจะมีกองทัพเกรียงไกรที่สุดในกาแล็คซี่ "
" อย่างที่ข้าอธิบายก่อนหน้านี้ ข้ามั่นใจว่าระบบดาวอีกหมื่นดวงจะแย่งกันมาร่วมกับเรา ด้วยแรงสนับสนุนของท่าน " เคานท์ดูกู
" สิ่งที่ท่านเสนออาจตีความหมายว่า หักหลัง .. ดรอยด์สหพันธ์เทคโน .. ขออภัย(ตึ๊ดๆ)อยู่ในอำนาจท่านแล้ว เคานท์ดูกู .. กลุ่มธนาคารจะเซ็นสัญญากับท่าน " สมาชิกอื่นในที่ประชุมลับแสดงท่าที
" ดี ดีมาก ๆ เพื่อนเราจากสมาพันธ์พาณิชย์ขานรับแรงสนับสนุน และเมื่อดรอยด์รบของเขาประสานกับของท่าน เราจะมีกองทัพที่ยิ่งใหญ่กว่าใครในกลุ่มดาว เหล่าเจไดจะถูกปราบราบเรียบ สาธารณรัฐจะยอมศิโรราบต่อคำเรียกร้องของเรา " เคานท์ดูกูมั่นใจ
โอบี-วันแอบได้ยินแผนการอันชั่วร้ายของกลุ่มแบ่งแยกจึงรีบกลับมาที่ยาน
" เครื่องส่งใช้งานได้แต่ไม่ได้รับสํญญาณตอบกลับ คอรัสซังท์ไกลเกิน เจ้าเพิ่มกำลังได้ไหม เราจะลองวิธีอื่น เราอาจติดต่อ อนาคิน บนดาวนาบูได้ใกล้กว่ามาก ..
อนาคินได้ยินไหม นี่ โอบี-วัน เคโนบี อนาคิน เขาไม่อยู่บนดาวนาบู R4 จะลองเพิ่มความถี่ของเสียงดู หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา นั่นสัญญาณติดตามตัวอนาคินแต่ส่งมาจาก ทาทูอีน เขาไปทำอะไรอยู่ที่นั่น,บอกแล้วว่าให้อยู่บนดาวนาบู เรามีเวลาไม่มาก
อนาคิน ได้ยินมั้ย เรียกจากโอบี-วัน เคโนบี .. เครื่องส่งสัญญาณนี้ใช้การไม่ได้ ส่งข้อความนี้อีกครั้งไปยัง คอรัสซังท์ "
" R2 มาทำอะไรที่นี่ " แพดเม่เห็นเจ้าหุ่นกระป๋องเดินต้วมเตี้ยมมาจากยาน
" ดูเหมือนเขานำสารมาจาก โอบี-วัน เคโนบี นายน้อยชื่อนั้นมีความหมายกับท่านไหม " C3PO
" เครื่องส่งสัญญาณนี้ใช้การไม่ได้ ช่วยส่งต่อข้อความนี้ไป คอรัสซังท์ ด้วย .. ข้าตามนักล่ารางวัลชื่อ จังโก้ เฟ็ทท์ ไปยังโรงงานดรอยด์บน จีโอโนซิส สมาพันธ์พาณิชย์จะเป็นผู้ส่งกองทัพดรอยด์จากที่นี่ และเชื่อแน่ว่า อุปราชกันเรย์ เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารสว.หญิงอมิดาล่า หอการค้ากับพันธมิตรองค์กรต่างส่งกองทัพของพวกเขาไปสนับสนุน เคานท์ดูกู และกำลังก่อตั้ง เดี๋ยว ! เดี๋ยว ! " โอบี-วันถูกขัดขวางโดยหุ่นยนต์พิฆาต
" สิ่งที่เกิดขึ้นที่ จีโอโนซิส รู้สึกรุนแรงกว่าที่เห็น " โยดา
" ข้าเห็นด้วย อนาคิน เราจะรับมือ เคานท์ดูกู เอง สิ่งที่สำคัญที่สุดเจ้าจงอยู่ในที่ๆควรอยู่ อารักขาท่านสว.หญิงเต็มกำลัง นั่นสำคัญเหนือกว่าสิ่งอื่นใด " เมซ วินดู
" ทราบแล้วครับอาจารย์ " อนาคิน
" เขาไม่มีทางไปถึงที่นั่นทันที เขาอยู่ตั้งครึ่งทางของกาแล็คซี่ ดู จีโอโนซิส อยู่ใกล้กว่าตั้งครึ่งหนึ่งพาร์เสค "
" ถ้าเขายังอยู่รอด "
" แอนี่จะนั่งรอดูเขาตายงั้นหรือ เขาเป็นเพื่อนเป็น .. "
" เขาเป็นเหมือน พ่อ ข้า แต่อาจารย์วินดูสั่งเด็ดขาดให้ข้าอยู่ที่นี่ "
" เขาออกคำสั่งให้อารักขาข้า และข้ากำลังจะไปช่วยโอบี-วัน เจ้าต้องตามไปด้วย "
" ข้าไม่กังวลหรอก R2 แต่ข้าไม่เคยบินมาก่อนเท่านั้น " อนาคินขับยานอวกาศมุ่งสู่ดาวจีโอโนซิส
" ทรยศ ! " โอบี-วันสบถคำ มือและเท้าถูกล็อค,ลอยเท้งเต้งกลางอากาศ
" เปล่าสหาย ทำแบบนี้ผิดมหันต์เลย ชักไปกันใหญ่ บ้าฉิบ " เคานท์ดูกู
" ข้านึกว่าเจ้าเป็นหัวหน้าซะอีก ท่านดูกู "
" นี่มันไม่เกี่ยวอะไรกับข้า ข้าจะยื่นฎีกาโดยทันทีเพื่อปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระ "
" หวังว่าคงใช้เวลาไม่นาน ข้ามีงานต้องทำ "
" ถามหน่อยทำไมอัศวินเจไดถึงมารวมตัวกันที่จีโอโนซิส "
" ข้าสะกดรอยนักล่ารางวัลชื่อ จังโก้ เฟ็ทท์ รู้จักเขาไหม "
" ไม่มีนักล่ารางวัลมาที่นี่ ชาวจีโอโนซิสไม่ไว้ใจพวกเขา "
" ไม่ว่ากันแต่เขามาที่นี่รับรองได้ "
" เสียดายที่เส้นทางของเราไม่เคยบรรจบกันมาก่อนโอบี-วัน ไควกอน มักจะยกย่องเจ้าเสมอ .. อยากให้เขามีชีวิตอยู่จะได้ขอความช่วยเหลือเขาบ้าง "
" ไควกอน-จิน ไม่มีวันยอมเจ้า "
" อย่าแน่ใจไปเจไดหนุ่มเอ๋ย ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็น ลูกศิษย์ ของข้าเหมือนที่เจ้าเป็นศิษย์ของเขา เขาจะไม่ยอมทนต่อการคอรัปชั่นทั้งหลายในสภา ถ้าเขารู้ความจริงเหมือนกับข้า "
" ความจริง? "
" จะบอกให้ว่าสาธารณรัฐอยู่ภายใต้คำบัญชา ดาร์ธลอร์ดแห่งซิธ "
" ข้าไม่เชื่อหรอก "
" อุปราชแห่งสมาพันธ์พาณิชย์ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนกับดาร์ธซีเดียส แต่เมื่อ 10 ปีก่อนเขาถูกดาร์ธ หักหลัง เขามาขอให้ข้าช่วย สารภาพหมดเปลือก ร่วมมือกับข้าเถอะโอบี-วัน เราจะร่วมมือกันทำลายพวก ซิธ "
" ข้าไม่มีวันร่วมมือกับท่านหรอก "
" มันค่อนข้างยากหน่อยนะที่จะปล่อยตัวเจ้า " เคานท์ดูกูระอาใจ
ทำเนียบสมุหนายก
" หอการค้าเตรียมตัวทำสงคราม เคานท์ดูกู คงทำสนธิสัญญากับเขา " พัลพาไทน์
" การอภิปรายยุติแล้ว ตอนนี้เราต้องการกองทัพโคลนส์ " สส.1(วังพยานาค)
" น่าเสียดายที่การอภิปรายจะยังไม่จบ สภาสูงไม่มีวันอนุมัติการใช้โคลนส์ก่อนขบวนการแบ่งแยกโจมตี " สส.2(พ่อมดดำ)
" นี่คือเรื่อง วิกฤต สภาสูงต้องโหวตยกอำนาจให้แก่สมุหนายก เขาจึงจะอนุมัติการสร้างกองทัพได้ " สส.3(วังน้ำเย็น)
" แต่สว.คนไหนจะกล้าเสนอแก้ไข บทเฉพาะกาล ที่รุนแรงขนาดนั้น ถ้าเพียงแต่ท่านสว.หญิงอมิดาล่าอยู่นี่ .. " พัลพาไทน์ตั้งใจพูดให้ จาร์จาร์ บิ๊งค์ส ได้ยิน
สภากาแล็คติก
" มันส์เห็นได้ชัดว่าขบวนการแบ่งแยกมีสัมพันธไมตรีกับสมาพันธ์พาณิชย์ ท่านสว.สหายร่วมสภา เพื่อตอบโต้การคุกคามโดยตรงต่อสาธารณรัฐ ข้าส์ขอเสนอให้ยกอำนาจฉุกเฉินแก่สมุหนายกโดยทันที " จาร์จาร์ บิ๊งค์ส อภิปราย
" พัลพาไทน์ ! พัลพาไทน์ ! พัลพาไทน์ ! " สว. และ สส. ลิ่วล้อตะโกนลั่น
" ระเบียบ ! เราต้องรักษาระเบียบ " ประธานสภาเบรก
" ด้วยความลังเลใจอย่างใหญ่หลวงต่อการที่ต้องเรียกประชุมครั้งนี้ ข้ารัก ประชาธิปไตย ข้ารัก สาธารณรัฐ อำนาจที่ท่านให้ข้า ข้าจะขอคืนให้เมื่อวิกฤตนี้สลายไป และการกระทำครั้งแรกภายใต้อำนาจใหม่นี้ ข้าจะสร้างกองทัพอันเกรียงไกรให้แก่สาธารณรัฐ เพื่อตอบโต้การคุกคามของพวกแบ่งแยก .. " พัลพาไทน์
" จบสิ้นกันที .. ข้าจะพาเจไดไปจีโอโนซิสเพื่อช่วยโอบี-วัน " เมซ วินดู เฝ้าสังเกตการโหวตของสภากาแล็คติก
" ข้าจะไปเยี่ยมพวกสร้างโคลนส์ที่ คามิโน่ และทัศนากองทัพที่เขาสร้างขึ้นมาให้สาธารณรัฐ " โยดา
next chapter >>
