นาร์เนีย ,The Chronicles of Narnia (2005) : The Lion,The Witch and The Wardrobe,Thai - subtitled,movie script
4
รูปหินในปราสาทนางแม่มดขาว

พระราชินีกับเอ๊ดมันด์     เอ๊ดมันด์เดินออกนอกบ้านบีเว่อร์ไปแล้วจึงนึกขึ้นได้ว่าลืมใส่เสื้อขนสัตว์ หิมะกำลังตกหนักแลไปข้างหน้าได้ไม่กี่ก้าว แสงสว่างยามกลางวันจะสิ้นลง ความมืดคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้เอ๊ดมันด์หนาวสะท้าน เขาเดินจมหล่มหิมะและลื่นไถลบ่อยๆ ตอนตาบีเว่อร์เล่าคำพยากรณ์ถึง'เลือดเนื้อเชื้อไขของอาดัม นางแม่มดไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นครึ่งคนครึ่งยักษ์' เอ๊ดมันด์กำลังบิดลูกบิดเปิดประตูแล้วค่อยๆปิดอย่างเงียบเชียบ เขาโหยหิวขนมหวาน เตอร์กิช ดีไล้ท์ ใจจะขาดอยู่รอมร่อ นึกขำๆถ้าเขาเป็นพระราชาอันดับแรกจะสร้างถนนในนาร์เนียให้ดีที่สุด (ไม่มีหลุมบ่ออย่างนี้) มีรถยนต์ส่วนตัว เผลอๆอาจวางเส้นทางรถไฟด่วน น่าจะออกกฎหมายห้ามบีเว่อร์สร้างเขื่อนแบบโบราณด้วย

     ดวงจันทร์ส่องแสงนำทางมาถึงแม่น้ำสายเล็กซึ่งไหลผ่านหุบเขา มีพื้นที่ราบเรียบอยู่อีกฝั่งหนึ่งอันเป็นที่ตั้งของปราสาท, เต็มไปด้วยหอคอยยอดแหลมเหมือนโบสถ์ เงาที่ทอดยาวลงมาบนพื้นหิมะดูน่าสะพรึงกลัว ราวกับเป็นที่สิงสถิตย์ของภูตผีปีศาจ

     เอ๊ดมันด์เดินเข้าซุ้มประตูโค้ง บานประตูเหล็กเปิดอ้าอยู่แล้ว พอกวาดตามองลานปราสาทก็เกือบทำให้หัวใจเขาหยุดเต้น มีสิงสาราสัตว์ยืนนิ่งในท่วงท่าต่างๆกัน สิงโตอยู่ในท่าจู่โจม พอเอาดินสอดำขีดข่วนจึงรู้ว่ามันแข็งทื่อกลายเป็นหิน เอ๊ดมันด์นึกถึงเรื่องเล่านางแม่มดขาว สาป ใครต่อใครเป็นหิน บางทีสิงโตตัวนี้คือ อัสลาน เฒ่า ถูกนางลงทัณฑ์ เจ้าป่าผู้โง่เง่ายังคงน่าเกรงขามแต่เศร้าสลดยามแสงจันทร์จับต้องใบหน้าแหงนเงย (ภาพยนตร์ - เพื่อป้องกันความสับสนของผู้ชมจึงเปลี่ยนจาก สิงโต เป็น เสือภูเขา ) รูปหินเป็นสิบๆกระจายเต็มลานเหมือนกระดานหมากรุก ทั้ง เซเทอร์ หมาป่า-สุนัขจิ้งจอก หมี ม้ามีปีก มังกร พรายน้ำ และ เสือดาว ส่วนเจ้ายักษ์ยืนถือกระบองซึมกระทือ ดูน่าพิศวงคล้ายมีชีวิต พอเอ๊ดมันด์จะก้าวข้ามหมาป่าตัวเบ้อเริ่มที่นอนขวางทางเดินขึ้นบันได เขาก็ชะงักเท้าตกใจสุดขีด(มันไม่ใช่หินนี่หว่า)

     " อยู่นิ่งๆคนแปลกหน้า ไม่งั้นเจ้าจะไม่ได้เคลื่อนไหวอีก เจ้าเป็นใคร? " มอกริม,หมาป่าสีเทา ผบ.ตำรวจลับของนางแม่มด
     " ผมชื่อ เอ๊ดมันด์ เคยพบพระราชินีในป่า พระนางบอกให้ผมกลับมาที่นี่ ผมคือบุตรแห่งอาดัม " เอ๊ดมันด์เสียงสั่น
     " งั้นก็ขอโทษที(ยกเท้าออกจากอก) โชคดีที่เจ้าเป็นที่โปรดปรานของราชินี ไม่งั้นก็คงไม่โชคดีเท่าไหร่ .. มาทางนี้เลย รออยู่ตรงนี้ "
     เอ๊ดมันด์เดินตาม มอ-กริม ขึ้นบันไดไปถึงบัลลังก์ มองลงมาลานปราสาทดุจท้องพระโรง มีเสาหินขนาดใหญ่หลายต้นสูงค้ำเพดานทึบทึม เด็กชายหย่อนก้นประทับนั่งวางมาดจอมราชันย์
     " ชอบมั้ย " นางแม่มดโผล่พรวดมาด้านหลังทำเอาเอ๊ดมันด์สะดุ้งเฮือก
     " พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท " เอ๊ดมันด์รีบลุกขึ้นยืนให้พระราชินีประทับนั่ง
     " ข้าก็ว่างั้น บอกข้าซิ เอ๊ดมันด์ น้องสาวของเจ้าหูหนวกรึ "
     " มิได้ "
     " แล้วพี่ชายเจ้าเขาเป็นผู้โง่เขลาเบาปัญญารึ "
     " กระหม่อมว่าใช่แต่แม่บอกว่า .. "
     " งั้นทำไมเจ้าถึงบังอาจกลับมาคนเดียว..! " นางแม่มดพูดด้วยเสียงน่ากลัว
     " กระหม่อมพยายามแล้ว " เอ๊ดมันด์พูดตะกุกตะกักพลางถอยลงบันได
     " ข้าไหว้วานเจ้าเพียงเล็กน้อย "
     " พวกเขาไม่ฟังกระหม่อม "
     " เจ้าก็ยังทำไม่ได้ "
     " กระหม่อมพามาได้ครึ่งทาง พวกเขาอยู่ในบ้านเล็กที่เขื่อนกับพวกบีเว่อร์ "
     " งั้นเจ้าก็ไม่ถึงกับไร้ประโยชน์ทีเดียวจริงมั้ย "
     " กระหม่อมอยากถามว่า พระองค์จะให้กระหม่อมกินขนม เตอร์กิช ดีไล้ท์ ได้รึยัง "
     " แขกของเราหิวซะแล้วสิ "
     คนแคระชักกริชจี้หลังเอ๊ดมันด์เดินไปเข้าคุก " ตามมาทางนี้จะได้กินให้หนำใจ "
     " มอกริมรู้นะว่าทำยังไง " นางแม่มด
     เจ้าหมาป่าเห่าหอนเรียกลูกสมุนออกไล่ล่าเหยื่อ

     " เร็วเถอะยาย มันมากันแล้ว " ตาบีเว่อร์
     " อุ๊ย ! จ้ะตา " ยายบีเว่อร์มัวแต่หยิบขาหมูแฮม ใบชา น้ำตาลทราย ไม้ขีดไฟ ข้าวของสัพเพเหระลงกระสอบ
     " คุณทำอะไรน่ะ " ลูซี่
     " แล้วเจ้าจะขอบใจข้าทีหลัง เดินทางไกลๆเวลาท้องหิวบีเว่อร์จะพาลเอะอะพาโลเป็นที่สุด " ยายบีเว่อร์
     " ตอนนี้ข้าชักจะลมขึ้นแล้ว " ตาบีเว่อร์
     มอกริมนำสุนัขป่ากระจายกำลังบนสันเขื่อนล้อมรอบกระท่อมบีเว่อร์ " ไปจับมัน "
     " เอาแยมไปด้วยมั้ย " ซูซาน
     " เผื่อนางแม่มดอยากเลี้ยงขนมปังน่ะ " ปีเต้อร์
     สุนัขป่ากระโจนขยุ้มหลังคา พังประตู-หน้าต่างเข้าไปในบ้านบีเว่อร์ พอเห็นไม่มีใครอยู่จึงแทะโพรงเห็นทางเข้าอุโมงค์ลับ
     " ฉันกับแบ็ดเจอร์ขุดอุโมงค์ไว้ มันจะไปออกไกล้ๆบ้านเขา " นายบีเว่อร์
     " ไหนบอกฉันว่าไปออกบ้านแม่ไง " นางบีเว่อร์
     " พวกนั้นเข้ามาใกล้แล้ว " ลูซี่หกล้ม
     " เร็วทางนี้ " ตาบีเว่อร์
     " รีบด่วน " ยายบีเว่อร์
     ซูซานถือตะเกียงวิ่งนำหน้าส่วนปีเต้อร์ถือคบไฟระวังหลัง " วิ่ง..! "
     " ตาน่าจะเอาแผนที่มาด้วย " ยายบีเว่อร์บ่น
     " ก็มันไม่มีที่ใส่แล้ว " ยายบีเว่อร์
     " มาเร็วลูซี่ " ยายบีเว่อร์


มอกริมปล่อยเอ๊ดมันด์เข้าเฝ้าพระราชินี1.เอ๊ดมันด์หลงใหลได้ปลื้ม 2.หมาป่ารายล้อมกระท่อมบีเว่อร์1.เอ๊ดมันด์ ถูกจับขังใกล้ๆ ทัมนุส 2.ปีเต้อร์ถือคบไฟนำทางใต้อุโมงค์ลับของบีเว่อร์

     พอทุกคนออกมาครบจึงช่วยกันกลิ้งถังเบียร์ปิดปากอุโมงค์ สายตาปะทะรูปปั้นที่ถูกนางแม่มดสาปแช่แข็งกลางหิมะ ไม่ว่าสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่จำนวนหนึ่ง
     " เสียใจด้วยนะตา "
     " เขาเป็นเพื่อนสนิทฉัน "
     " มันเกิดอะไรขึ้นฮะ " ปีเต้อร์
     " นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่หาญกล้าสู้แม่มด " ยายบีเว่อร์
     ตาบีเว่อร์หันมาเจอสุนัขจิ้งจอกน้อยหลงฝูง " เข้ามาอีกก้าวข้าจะกัดให้ลึกถึงเส้นเอ็นเลย เจ้าคนทรยศ "
     " ใจเย็นๆข้าเป็นฝ่ายดีนะ " จิ้งจอกน้อย
     " ดีเหรอแต่หน้าตาเจ้าดูยังไงก็เหมือนสุนัขเลวๆตัวหนึ่ง " ตาบีเว่อร์
     " หมาก็หน้าตาคล้ายกันแหละ เรื่องเชื้อสายเอาไว้ถกกันทีหลัง ตอนนี้เราต้องรีบเผ่น " จิ้งจอกน้อยแนะ
     " แล้วจะไปทางไหนล่ะ? " ปีเต้อร์

     มอกริมและสมุนวิ่งไล่ตามเด็กๆลงอุโมงค์มาสุดทางแล้วดันถังเบียร์ออก ตีวงล้อมจิ้งจอกน้อย
     " สวัสดีเพื่อน เจ้าทำอะไรหายเหรอ " จิ้งจอกน้อย
     " ไม่ต้องมาเสนอหน้า ข้ารู้ว่าเจ้าสวามิภักดิ์ฝ่ายไหน เรากำลังตามหามนุษย์ " มอกริม
     " มนุษย์ในนาร์เนียเหรอ ข่าวนี้คงมีค่าน่าดูเลยนะพรรคพวก " จิ้งจอกน้อย
      " รางวัลคือชีวิตของเจ้าไง ถึงจะไม่มีค่าเท่าไหร่แต่ก็ยังดี มันหนีไปทางไหน " มอกริมซักขณะลูกสมุนอีกตัวตรงเข้างับคอจิ้งจอกน้อย
     " ทางเหนือ มันไปทางเหนือ " จิ้งจอกน้อย
     " ตามกลิ่นไป " มอกริมเห่าหอนส่งสัญญาณเสียงเป็นทอดๆ(หวังว่านางแม่มดคงได้ยิน) สมุนหมาป่าสะบัดร่างจิ้งจอกน้อยทิ้งก่อนยกโขยงไปทางอื่น

     พวกเด็กๆและบีเว่อร์ลงมาจากซ่อนตัวบนต้นไม้ ก่อกองไฟ
     " บอกพวกเขาแยกไปช่วยทัมนุส หากแม่มดมาถึงข้าก่อน " จิ้งจอกน้อยครวญ
     " เจ็บมากเหรอคะ " ลูซี่
     " ข้าก็อยากจะบอกว่ามันกัดไม่เจ็บ เอ๋งๆ " จิ้งจอกน้อย
     " เลิกโอดดอยเหอะน่า งอแงกว่าจับบีเว่อร์อาบน้ำซะอีก " ยายบีเว่อร์กระเซ้า
     " อาบน้ำทีก็บ้านแตก " นายบีเว่อร์แหย่
     " ขอบคุณที่ช่วยทำแผลให้(ลุกขึ้น)แต่เกรงว่าข้าจะอยู่ได้แค่นี้ " จิ้งจอกน้อย
     " จะไปไหนเหรอคะ " ลูซี่
     " ข้ายินดีและเป็นเกียรติ องค์ราชินี เวลามีน้อย อัสลาน สั่งให้ข้าไปรวบรวมไพร่พล " จิ้งจอกน้อยเผย
     " เจ้าเจอ อัสลาน รึ เขาเป็นไงบ้าง " ตา/ยายบีเว่อร์
     " ก็สมดังคำเล่าลือ ท่านจะดีใจที่มีเขาอยู่เคียงข้างเมื่อทำศึกกับแม่มด " จิ้งจอกน้อย
     " เราไม่ได้ตั้งใจจะไปรบทัพจับศึกกับแม่มดที่ไหน " ซูซาน
     " ท่านรบแน่ ราชาปีเต้อร์ ดั่งคำทำนาย " จิ้งจอกน้อย
     " เรารอไม่ได้หากไม่มีเจ้า " ตาบีเว่อร์
     " เราแค่มาตามหาน้องชาย " ปีเต้อร์
    

     เอ๊ดมันด์ถูกคนแคระจับล่ามโซ่ขา เขาฝืนกินขนมปังเน่าแล้วคายทิ้ง
     " ถ้าเจ้าจะไม่กินของนั่น ข้าก็อยากจะลุกนะแต่ขาข้า .. " ฟอนก้มหน้าละห้อยมองขาถูกตีตรวนขยับเขยื้อนแทบไม่ได้ เอ๊ดมันด์ยื่นขนมปังลอดลูกกรงให้เขา
     " คุณคือ ทัมนุส? "
     " เศษซากที่เหลืออยู่ เจ้าคือพี่ชายของ ลูซี่ เพเวนซี่? "
     " ผมชื่อ เอ๊ดมันด์ "
     " ใช่ เธอสองคนจมูกเหมือนกัน น้องสาวเจ้าเป็นอะไรมั้ย เธอปลอดภัยรึเปล่า "
     " ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน "
     ราชินีเปิดกรงเหล็กเข้ามา " คนของข้ารื้อเขื่อนจนสิ้นซาก ครอบครัวเล็กๆของเจ้าไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย พวกเขาไปไหน " กระชากคอเอ๊ดมันด์ตัวลอยห่วงโซ่คล้องขาห้อยต่องแต่ง
     " กระหม่อมไม่รู้ "
     " งั้นเจ้าก็ไม่มีประโยชน์กับข้าอีกต่อไป " นางแม่มดเงื้อคฑาเตรียมสาปส่ง
     " เดี๋ยว ! พวกบีเว่อร์พูดถึงอัสลาน "
     " อัสลาน? อยู่ที่ไหน? "
     " เขาเป็นเพียงคนแปลกหน้า อย่าหมายว่าเขาจะรู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่ " ทัมนุสพยายามกลบเกลื่อน
     " อย่าเสือก ! (นางกระแทกคฑาใส่หัวทัมนุส) ข้าถามว่า อัสลานอยู่ที่ไหน? "
     " ไม่รู้สิ กระหม่อมออกมาก่อนพวกเขาจะพูดจบ กระหม่อมอยากมาเข้าเฝ้าพระองค์ "
     " ทหาร..! "
     " พะย่ะค่ะ "
     "ปลดตรวนเจ้าฟอน (ทหารผีดิบเคาะสลักออกจากกีบ ลากฟอนไปซบแทบเท้านางแม่มด) รู้มั้ยทำไมเจ้าถูกจับมาที่นี่ ฟอน "
     " เพราะข้าเชื่อว่านาร์เนียจะมีอิสรภาพ " ทัมนุส
     " เจ้าถูกจับก็เพราะ เด็ก นั่นแฉความผิดของเจ้า (ชี้คฑาไปทางเอ๊ดมันด์) แลกกับขนมหวาน เอามันไปข้างล่าง เตรียมเลื่อนให้ข้าซิ เอ๊ดมันด์เขาคิดถึงพี่น้อง " นางแม่มดบัญชา

ซูซานได้ของขวัญจากซานตา คล้อส เป็นธนูกับแล่งใส่ลูกซานตา คล้อส ให้ของขวัญลูซี่คือ น้ำยาอมฤทธิ์ และ กริชสั้น ปีเต้อร์ได้กระบี่กับโล่ตราสิงโตสีแดงสด

     เอ๊ดมันด์ถูกนำตัวเดินผ่านลานปราสาทพร้อมนางแม่มดและคนแคระ เขาตะลึงงันเมื่อเห็นร่างทัมนัสโดนสาปเป็นหิน นางแม่มดสั่งมอกริมจัดสุนัขฝีเม้าเร็วตรงรี่ไปกระท่อมบีเว่อร์จัดการสังหารทุกคนที่ขวางหน้า จากนั้นไปซ่อนตัวคอยอยู่ที่ แท่นศิลา เพราะนางต้องขับเลื่อนอ้อมหาเส้นทางข้ามแม่น้ำ ระหว่างนั้นหากพวกมนุษย์หลบหนีมาเจอก็ฆ่าได้ทันที
     " ทุกเมื่อที่เจ้าพร้อม บุตรแห่งอาดัม "

     บีเว่อร์นำทางเด็กๆข้ามสันเขื่อนไปยังฝั่งขวาของแม่น้ำ เดินเลียบทางขรุขระก้นหุบเขา คิดว่านางแม่มดคงขับเลื่อนอยู่ข้างบนแทนที่จะลุยทางวิบาก(ในที่สุดทั้ง 2 ฝ่ายก็มาบรรจบกันตรงทางราบจนได้)
     " กองทัพอัสลานตั้งอยู่ใกล้แท่นศิลา ข้ามธารน้ำแข็งก็ถึงแล้ว " ตาบีเว่อร์
     " แม่น้ำ? " ปีเต้อร์
     " แม่น้ำจับตัวเป็นน้ำแข็งมาเป็นร้อยปี " ยายบีเว่อร์อธิบาย
     " มันกว้างใหญ่เหลือเกิน " ปีเต้อร์
     " มันคือ โลก นะเจ้าหนู เจ้าจะหวังให้มันเล็กได้รึ " ยายบีเว่อร์ย้ำ
     " ก็น่าจะเล็กกว่านี้ " ซูซานเปรย
     " เร็วเข้า มนุษย์ ยังเด็กยังเล็กแท้ๆ " ตาบีเว่อร์เร่งเร้า
     " ถ้าเขาเร่งอีกล่ะก็ฉันจะเอาเขาไปทำหมวกขนบีเว่อร์เลย " ปีเต้อร์นั่งลงให้ลูซี่ขึ้นขี่หลัง
     " เร็วเข้า เร็ว ๆ ๆ " บีเว่อร์สองตายายเดินนำหน้าทิ้งห่าง
     " เขาเริ่มเป็นจอมบงการแล้วสิ " ลูซี่
     " นางมาแล้ว " ยายบีเว่อร์
     ปีเต้อร์เหลียวหลังไปมอง " วิ่ง วิ่ง "

     บีเว่อร์วิ่งลดเลี้ยวออกนอกเส้นทาง กระโดดลงจากเนินลาดชัน ที่มีพุ่มไม้หนา หลุบหางเข้าไปในโพรงเล็กๆ(ตรงนี้เป็นที่ซ่อนบีเว่อร์ยามยาก-เซฟเฮ้าส์) " เร็วเข้า เข้าไป เข้าไปๆ "
     " นางผ่านไปแล้วมั้ง " ลูซี่เห็นเงาร่างนางแม่มดที่ทาบทับพื้นหิมะยืนเหลียวหน้าแลหลังค่อยขยับห่างไป
     " ฉันจะออกไปดูนะ " ปีเต้อร์
     " อย่า ถ้าเจ้าตายจะไม่มีใครช่วยนาร์เนียได้ " ตาบีเว่อร์
     " ยายก็เหมือนกัน " นางบีเว่อร์โบกมือปฏิเสธ
     " ขอบใจจ้ะยอดยาหยี " ตาบีเว่อร์มุดออกจากโพรงรวดเร็วปานสายฟ้า อาศัยพุ่มไม้กำบังไม่ให้ใครเห็น พวกที่เหลือต่างนั่งรอ นอนรอ เงี่ยหูแนบพื้นฟังอยู่ในโพรง รอนานจน ลูซี่ นึกว่านางแม่มดจับตัวตาบีเว่อร์ไปแล้ว แต่ .. " จ๊ะเอ๋ (ตาบีเว่อร์ห้อยหัวเหมือนไอ้แมงมุม) ออกมา ๆ หวังว่าทุกคนคงเป็นเด็กดี "
     " ซานตา คล้อส สุขสันต์วันคริสต์มาส " ลูซี่
     " แน่นอน ลูซี่ เธอมาถึงพร้อมความสุขสันต์ " ลุงซานต้าว่า

     ซานตา คล้อส,บิดาแห่งคริสต์มาสในโลกของเราเป็นภาพคนอ้วนตลกใจดี สวมชุดสีแดงขลิบขาวพ้อมกวางเรนเดียร์(สีน้ำตาลตัวใหญ่กว่าของนางแม่มด) ลากเลื่อนผูกกระดึงดังกรุ๊งกริ๊ง ในนาร์เนียเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่ เคราสีขาวห้อยย้อยลงถึงอก ใบหน้ายิ้มแย้ม ดูเหมือนคนธรรมดาที่ขึงขัง มีพิธีรีตรอง
     " ฟังนะตั้งแต่มาถึงนี่ฉันทนอะไรมามาก " ซูซาน
     " เรานึกว่าคุณเป็นแม่มด " ปีเต้อร์
     " ขอโทษที่ทำให้เข้าใจผิด แต่จะโทษข้าได้ไง ข้าขับเลื่อนมาก่อนนางแม่มดนานพอควรนะ " ลุงซานต้า
     " ไหนว่าไม่มีคริสต์มาสในนาร์เนียไงคะ " ซูซาน
     " ใช่ ไม่มีมานานแล้ว แต่พวกเจ้าได้นำความหวังมา ท้ายที่สุดแล้วพวกเจ้าจะสลายอำนาจนางแม่มดได้ ยังไงข้าว่าพวกเจ้าคงชอบของพวกนี้ " ซานตา คล้อส แบกถุงใบใหญ่ลงมาจากรถเลื่อน
     " ของขวัญ " ลูซี่ปรี่ไปรับคนแรก
     " น้ำหวานจากดอกต้นไม้ไฟ เพียงหยดเดียวรักษาบาดแผลได้ทุกชนิด .. เพียงหวังว่าเจ้าจะไม่ต้องใช้มัน " ชายชรายื่นกริชสั้นไว้ให้ลูซี่ป้องกันตัวด้วย
     " ขอบคุณค่ะ หนูคงจะกล้าหาญพอ " ลูซี่
     " ข้าแน่ใจข้อนั้น ถึงอย่างไรก็ตามสงครามเป็นเรื่องน่าชิงชัง "

     ลุงซานต้ายื่นคันธนูกับแล่งใส่ลูกธนูเต็มพิกัด และเขาเป่าอันเล็กๆ " ซูซาน เชื่อมั่นในคันธนูนี้แล้วมันจะไม่พลาดเป้า"
     " สงครามจะไม่กลายเป็นสิ่งน่าชังเหรอคะ " ซูซานสงสัย
     " เจ้าไม่ใช่คนที่รีรอในการแสดงความคิดเห็นเลยนะ เป่าเขางาช้างไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่แห่งไหน ความช่วยเหลือจะมาในทันใด "
     " ขอบคุณค่ะ " ซูซาน
     " ปีเต้อร์ เวลาแห่งการใช้อาวุธนี้ใกล้มาถึงแล้ว " ลุงซานต้าส่งดาบและโล่,มีโลโก้รูปสิงโตผงาดสีแดง
     " ขอบคุณครับ " ปีเต้อร์ชักดาบออกจากฝัก ขนาดและน้ำหนักกำลังเหมาะมือ เขารับมาถือไว้อย่างสำรวมราวสิ่งศักดิ์สิทธิ์
      " มันคือ อาวุธ ไม่ใช่ ของเล่น จงใช้อย่างชาญฉลาด เอาล่ะข้าต้องไปเสียที ฤดูหนาวใกล้สิ้นสุด งานพอกเป็นหางหมูก็ไม่ได้ทำซะตั้งร้อยปี อัสลานจงเจริญ สุขสันต์วันคริสต์มาส "
     " สุขสันต์วันคริสต์มาส " ซูซาน/ลูซี่
     " ขอบคุณอีกครั้งครับ " ปีเต้อร์
     " เจอกันปีหน้านะ .. ลาก่อน " ซานตา คล้อส สบัดแส้ดังขวับ กวางเรนเดียร์พาตัวเขากับเลื่อนหายวับไปในพริบตา


นางแม่มดขาวพิโรธเมื่อรู้ว่าบีเว่อร์กับพี่น้องของเอ๊ดมันด์หลบหนีการตามล่ามอ-กริมและสมุนหมาป่าไปได้

     next chapter >>

chapters [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]  

Narnia webboard Chistianity  Pirachan Astrology Blog  NarNiaWorld   NarNiaWeb  gallery1.  gallery2. 
NarNiaFans
 NarNia Feature  NarNia Resources    Guestbook

  -: Star Storyboard :-

Pirachan : พิรฌาน