6.

      ระหว่างเดินทางแซมครุ่นคิดถึงแต่เรื่องอาหารอย่างอื่นทดแทน เลมบัส กอลลั่มหายตัวไปพักใหญ่ ก่อนกลับมาพร้อมเหยื่อ
     " เห็นมั้ยสมีโกล เจออะไร(โยนกระต่ายใส่ตักโฟรโด) อย่างงั้นก็ต้องเนื้อนุ่มน่ากินนะ ใช่นี่ไงกินเลย " กอลลั่มกัดกินกระต่ายตัวเป็นๆ
     " น่าขยะแขยงสิ้นดี กินแบบนี้ได้ยังไงนะ (แซมแย่งกระต่ายจากมือกอลลั่ม) มีวิธีเดียวที่จะกินกระต่ายให้อร่อย "
     ฮอบบิท,พ่อครัวฝีมือดีเอาอุปกรณ์ทำครัวออกจากถุงสัมภาระ ตั้งหม้อเหล็ก ก่อไฟ
     " ทำอะไรน่ะ โง่จังเจ้าฮอบบิทอ้วน เสียของหมด " กอลลั่มบ่น
     " เสียของข้าอะไรล่ะ ไอ้นี่มันแทบจะไม่มีเนื้อเลย น่าจะมีหัวมันสัก 2 - 3 หัวนะเนี่ย "
     " อะไรคือหัวมันเหรอ หัวมันคืออะไร "
     ( โฟรโดได้ยินเสียงร้องอึงอลใกล้เข้ามา .. )
     " ก็มันฝรั่งไงล่ะ ต้มแล้วก็บดใส่หม้อ สตู หรือไม่ก็ทอดให้เหลืองอร่ามเป็นสีทอง กินกับปลาทอดไง แม้แต่เจ้าก็ไม่กล้าปฏิเสธหรอก "
     " เราปฏิเสธแน่ ปลาดีๆเสียหมด แบบเป็นๆแบบหัวสั้นข้าชอบ ส่วนมันทอดยกให้เจ้า "
     " เจ้านี่มันเหลือเชื่อเลย " ยกทัพพีจะซดน้ำ เหลือบมองหาโฟรโดไม่เจอ " ท่านโฟรโด "

     ทั้งสามต่างหมอบซุ่มแอบมองจากเนิน
     " นี่พวกไหน? " โฟรโด
     " พวกคนโฉดบริวารของซอรอน มันถูกเรียกมามอร์ดอร์ จ้าวแห่งความมืดกำลังเร่งระดมพล คงอีกไม่นานแล้ว อีกไม่นาน เขา จะโผล่ " กอลลั่มแจง
     " เขาจะทำอะไร " แซมสงสัย
     " ทำสงครามนะสิ สงครามครั้งสุดท้ายที่จะกลืนเอาโลกไว้ในเงามืด "
     " เราต้องรีบกันแล้วล่ะ มาเถอะแซม "
     " ท่านโฟรโดดูนั่นสิ นั่นมัน โอลิฟอนท์ นี่ กลับไปเล่าให้ใครฟังคงไม่มีใครเชื่อแน่ " แซมตะลึงกับขนาดมโหฬารของพญาคชสารที่พุ่งตะลุยแหวกหมู่ไม้ลงมาตามลาดเขา นักรบสเวิร์ตติ้งดูร่างจ้อยเมื่อนั่งบนกูบถือสายรัด
     " สมีโกล .. " โฟรโดมองหาผู้นำทางร่างอัปลักษณ์
     พลันห่าธนูถูกยิงออกมาจากสุมทุมพุ่มไม้ใส่เหล่าคนเถื่อน โอลิฟอนต์ตื่นกลัวเหยียบพวกเดียวกันเผ่นจนป่าราบ
     " เราซุ่มอยู่นานไปแล้ว (ลุกขึ้นวิ่งไปตามป่าละเมาะ) เร็วเข้าแซม..! "
     โฟรโดไม่ทันระวังจึงชนชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่สวมหน้ากาก แต่งชุดพรางสีน้ำตาลปนเขียว แซมตกใจชักดาบจะช่วยแต่ก็ถูกรวบตัวไปพร้อมกัน
     " มัดมือไว้ " ฟาราเมียร์


     ณ เฮนเนธอันนูน ,หน้าต่างตะวันรอน มีค่ายทหารลับภายในถ้ำซึ่งมีม่านน้ำตกพรางตาอยู่ข้างนอก ..
     " มีข่าวอะไร " ฟาราเมียร์
     " หน่วยสอดแนมรายงานว่า ซารูมาน บุกโรฮันแล้ว ราษฎรของ เธโอเดน อพยพไปเฮล์มดีฟ เราต้องป้องกันชายแดนตนเอง ฟาราเมียร์ ออร์คกำลังบุก ซอรอนกำลังยาตราทัพ อีสสตีลลิ่ง กับ เซาท์ทรอน ผ่านประตูดำ " ทหารองครักษ์รายงาน
     " ไพร่พลเท่าไหร่? "
     " หลายพัน มีเพิ่มขึ้นทุกวันด้วย "
     " มีใครป้องกันแม่น้ำเหนือหรือเปล่า "
     " เราดึงทหาร 500 นายจาก ออสกิลเลียธ "
     " ถ้าหากว่าโดนบุกเราจะต้านไม่อยู่ ซารูมานรุกจากไอเซนการ์ด ซอรอนจากมอร์ดอร์ มนุษย์ต้องรับศึกจาก 2 ด้าน กอนดอร์อ่อนกำลังลง ไม่ช้า ซอรอน จะโจมตีเราและถล่มหนักด้วย เขารู้ว่ากำลังเราไม่พอต้านเขาแน่ .. " ขุนพลหนุ่มประเมินสถานการณ์

     เปิดผ้าปิดตาโฟรโดและแซม
     " คนของข้าว่าเจ้าเป็นสายพวกออร์ค " ฟาราเมียร์ตั้งประเด็นสอบสวน
     " เป็นสายรึ เดี๋ยวก่อนสิท่าน " แซมฉุน
     " ถ้าไม่ใช่งั้น พวกเจ้าเป็นใคร บอกมา "
     " เราเป็นฮอบบิทจากไชร์ ข้าชื่อ โฟรโด แบกกินส์ และนี่ แซมไวส์ แกมจี "
     " องครักษ์เจ้าเหรอ "
     " คนสวนน่ะ "
     " แล้วเพื่อนเจ้าหายไปไหน เจ้าตัวทุเรศหน้าตาอุบาทว์ตัวนั้น "
     " ไม่มีคนอื่น ตอนออกจาก ริเวนเดลล์ เรามากัน 7 คน; 1 เราพลัดหลงในมอเรีย 2 คนคือพวกข้า คนแคระ 1,เอลฟ์ 1 และ มนุษย์อีก 2 คือ อารากอร์น โอรสอาราธอร์น และ โบโรเมียร์ แห่งกอนดอร์ "
     " เจ้าเป็นสหายโบโรเมียร์เหรอ "
     " ใช่ ข้าคิดเช่นนั้น "
     " งั้นเจ้าคงเสียใจ ถ้ารู้ว่าเขาตายแล้ว "
     " ตายเหรอ ยังไง เมื่อไหร่ "
     " เจ้าร่วมทางมากับเขา เจ้าน่าจะบอกข้าได้ เขาเป็น พี่ ข้า "

     " ท่านนายกองฟาราเมียร์ เจอเจ้าตัวที่ 3 แล้วครับ " ทหารองครักษ์แจ้ง
     " เจ้าต้องมากับข้าเดี๋ยวนี้ " ฟาราเมียร์ปลุกโฟรโดไปบนลานผาสูง มองลงไปเบื้องล่างเห็น กอลลั่ม กระโดดจากโขดหินดำน้ำจับปลา " ใครลงไปใน สระต้องห้าม มีโทษประหาร (พลธนูขึ้นสายเล็งผู้บุกรุก) พวกเขารอคำสั่งข้า ข้าควรยิงมั้ย "   
     " .. สวยงาม สายน้ำนี้จิตใจเบิกบาน จับปลาฟาดให้เรียบ ปลาเอ๋ย ปลาอร่อย..! " กอลลั่มเกือบทำปลาหลุดมือจึงรีบจับทุบให้ตาย
     " เดี๋ยว..! เจ้าตัวยุ่งนี่ช่วยข้าไว้ ให้ข้าช่วยเขา เขานำทางให้เรา ได้โปรดให้ข้าลงไปหาเขา " โฟรโดวอน

     " สมีโกล นายเจ้ามาแล้ว มาสิสมีโกล เชื่อนายเจ้าสิมา "
     " ต้องไปแล้วเหรอ " มือข้างหนึ่งกำตัวปลาแน่น
     " สมีโกล เจ้าต้องเชื่อใจข้าสิ ตามข้ามาเร็วเข้า มา (กอลลั่มคาบปลา สองมือสองขาไต่ตามโขดหิน) สมีโกล ดีมากสมีโกล อย่างนั้น มานี่ (พลธนูโผล่พรวดมาประชิด) อย่าทำร้ายเขา สมีโกล อย่าขัดขืน ฟังข้าสิ "
     " นายท่าน " เจ้าหนูผีถูกผ้าดำคลุมหัวพาเข้าไปในถ้ำ
     " ไม่ " โฟรโด
     " เจ้าจะนำทาง ฮอบบิท ไปไหน ตอบข้าเร็ว สมีโกล ร้องไห้ทำไมล่ะ " ฟาราเมียร์คาดคั้น
     " คนใจร้ายทำเราเจ็บ นายท่านหักหลังเรา "
     " แน่นอน เขาทำ ข้าบอกแล้วว่าเขาไม่ซื่อ เตือนแล้วว่าเขาจะหลอก "
     " นายท่านคือเพื่อนเรา เพื่อนเรา "
     " นายท่านทรยศล่ะสิ "
     " ไม่ เจ้าอย่ามายุ่ง อย่ามายุ่งกับเรา "
     " ฮอบบิทโสมม ขโมย ของรัก ของเรา "
     " ไม่ "
     " พวกเขาขโมยอะไร " ฟาราเมียร์ซักต่อ
     " ของรัก ของข้า " หันหน้ามาแสยะเขี้ยวใส่

     " เราต้องหาทางออกจากที่นี่ ท่านจงไป ไปเลย ท่านจะต้องทำได้ ใช้แหวนสิ ท่านโฟรโด แค่ครั้งนี้ สวมแหวนซะแล้วหายตัวไปเลย "
     " ไม่ได้หรอก เจ้าพูดถูกแซม เจ้าพยายามบอกข้าแต่ ข้า .. ข้าเสียใจ แหวน มีอำนาจเหนือข้าแล้ว ถ้าข้าสวมมัน เขา จะเจอข้า เขาจะเห็น "