1 2

ู

     เมื่อมาถึงสถานที่ๆเรียกว่า กลโกธา  หรือ เนินหัวกระโหลก พวกเขาเอาเหล้าองุ่นผสมกับบระเพ็ดที่มีรสขมมาให้พระองค์ แต่เมื่อพระองค์ชิมแล้วก็ไม่ยอมดื่ม ทหารโรมัน 2 นายจึงลากตัวซีโมนออกไปจากท่านั่งคุกเข่าจ้องมองพระองค์
     " ไปได้ เจ้าเป็นอิสระแล้ว ไปซิ ! ไปซิ ! " พลทหาร 2 นายลากเขาออกไป พวกมันหวนกลับมาตะคอกใส่พระเยซู " ลุกขึ้นได้แล้ว ลุกขึ้นสิฝ่าบาท ท่านลุกขึ้นไม่ได้ใช่ไหม? เราไม่มีเวลาทั้งวันนะ "
     " เร็วเข้าลุก เราพร้อมแล้ว ลุกขึ้นเถิดฝ่าบาท " พลทหารเรียกอีก
     พอพระเยซูกลั้นใจลุกขึ้นยืน พวกเขารี่มาฉีกเสื้อผ้าเอาไปจับสลากแบ่งกัน มัทธิว 27:38 ถีบพระเยซูคลานไปนอนเปลือยร่างทาบไม้กางเขนที่วางบนพื้น ใช้เชือกรัดท่อนแขน ตอกตะปูทิ่มฝ่ามือ

 " ท่านทั้งหลายเป็นมิตรสหายของเรา ไม่มีความรักใดยิ่งใหญ่กว่าใครคนหนึ่งยอมตายเพื่อมิตรสหายของตน เราไม่อาจอยู่กับท่านได้อีกนานนัก มิตรสหายของเรา ท่านทั้งหลายไม่สามารถไปในที่ที่เรากำลังจะไปได้
     บัญญัติของเรามอบให้ท่านทั้งหลายภายหลังที่เราจากไปคือ จงรักกันและกันเหมือนดั่งที่เรารักท่าน ดังนั้นจงรักกันและกัน ท่านทั้งหลายที่เชื่อมั่นในตัวเรา ท่านทั้งหลายรู้ว่าเราเป็นหนทางนั้น เป็น ความรัก และเป็น ชีวิต และไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะมาทางเรา " พระเยซู

     " ดึงไปอีก มานี่พวกโง่ข้าจะทำให้ดู นั่น ไม่ใช่ ใส่ในนั้น จับมือให้กางออกอย่างนี้ " นายทหารผู้คุมมัดเชือกดึงท่อนแขนอีกข้างให้เหยียดตรงเพื่อลูกน้องเตรียมตอกตะปูใส่ฝ่ามือพระเยซูได้ถนัด ต่อมาก็ตอกตะปูยึดข้อเท้ากับหลักไม้
     " โอ้ พระบิดาเจ้าข้า ขอได้โปรดอภัยให้กับพวกเขา พระบิดา
     พระบิดาของข้าพระองค์
     พระบิดาของข้าพระองค์ พวกเขาไม่รู้ พวกเขาไม่รู้ " พระเยซูตาถลนฉีกปากร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส

 ขณะที่กำลังกินอาหารอยู่นั้น พระเยซูหยิบขนมปังขึ้นมาสรรเสริญขอบคุณพระเจ้า หักแบ่งให้สานุศิษย์ " จงรับไปกินเถิด นี่เป็น กาย ของเราที่จะมอบเพื่อท่านทั้งหลาย "
     พระองค์หยิบถ้วยขึ้นมาขอบคุณพระเจ้า และยื่นให้พวกเขาดื่มทุกคน " จงรับไปดื่มเถิดนี่เป็น โลหิต ของเรา โลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ที่มอบเพื่อท่านทั้งหลาย และเพื่ออภัยบาปของคนเป็นอันมาก จงกระทำดังนี้เพื่อเป็นการระลึกถึงเรา
     เราจะบอกให้รู้ว่า เราจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นอีกเลยจนกว่าจะถึงวันนั้น ที่เราจะดื่มเหล้าองุ่นใหม่ในแผ่นดินของพระเจ้า"
     พวกเขาร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า และออกเดินทางไปภูเขามะกอกเทศใกล้เมืองเยรูซาเล็ม มาระโก 14:25-26

     " ไอ้พวกโง่ กลับไม้ให้คว่ำหน้าลงสิ พวกโง่ "
ทหารรีบตีปลายแหลมตะปูที่ทะลุไม้กางเขนพับลง ขั้นตอนสุดท้ายคือตอกป้ายเขียนคำประจานติดไว้เหนือศีรษะพระองค์ว่า " นี่คือกษัตริย์ของชาวยิว "
     " ถ้าเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้าทำไมเจ้าไม่ช่วยตัวเองให้รอด พิสูจน์ให้เราเห็นสิว่าเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้าตามที่กล่าวมา " โจรที่ถูกตรึงกางเขนขนาบข้างพระเยซูเย้ยหยัน
     " เจ้าพูดว่าเจ้าสามารถทำลายพระวิหารของพระเจ้า และจะสร้างขึ้นใหม่ใน 3 วันแต่เจ้าก็ไม่สามารถลงมาจากกางเขนได้ ถ้าเขาเป็นผู้มาไถ่กู้ชนชาวยิว ข้าว่าก็ให้เขาลงมาจากกางเขนเถิด แล้วเราจะได้เห็นและเชื่อถือ " คายาฟาสทับถม
     " พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงโปรดให้อภัยพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาได้ทำอะไร " พระเยซู
     " ฟังซิ เขาอธิษฐานให้พวกท่าน(คายาฟาส และคณะนักบวชยิว) เราสมควรได้รับโทษนี้ เกสแมส แต่เขาไม่สมควรได้รับ ข้ามีบาปและโทษของข้าสมควรตาย ท่าน(พระเยซู)คงจะเที่ยงธรรมเมื่อต้องตัดสินลงโทษข้า ข้าขอเพียงสิ่งเดียว ขอพระองค์ทรงระลึกถึงข้าบ้าง พระองค์เจ้าข้า เมื่อพระองค์จะเสด็จเข้าในอาณาจักรของพระองค์ " โจรอีกคนสำนึกผิด
     " เราขอบอกความจริงแก่เจ้าว่า วันนี้เจ้าจะอยู่กับเราในสรวงสวรรค์ "
     อีกาบินมาจิกเบ้าตาใบหน้าโจรชั่วคนแรกที่กำลังหัวเราะเยาะพระองค์ พลทหารใช้หอกแทงไล่หนี

     ตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงบ่าย 3 โมง มีแต่ความมืดมิดปกคลุมทั่วทั้งแผ่นดิน พลทหารที่นั่งทอดลูกเต๋าฆ่าเวลาเห็นท่าไม่ค่อยดีเมื่อลมกระโชกแรงขึ้น กลุ่มเมฆดำลอยต่ำลง ดวงอาทิตย์หยุดส่องแสง ลูกา 23:45
     " เรากระหายน้ำ " พระเยซู
     ทหารคนหนึ่งเอาฟองน้ำชุบเหล้าองุ่นเกรดต่ำเสียบเข้ากับปลายหอกยื่นให้พระเยซูดื่ม
     " เนื้อจากเนื้อของข้า ใจจากใจของข้า ลูกเอ๋ยแม่ขอตายพร้อมลูก " พระแม่มารีย์
     " แม่หญิงเอ๋ย นี่คือลูกของท่าน ลูกเอ๋ย(ยอห์น)นี่แน่ะมารดา(พระแม่มารีย์)ของเจ้า " พระเยซูสั่งเสีย
     " ไม่มีผู้ใดเหลืออยู่ ไม่มีใครเลย เยซู..! " โจรตาบอดสติแตก
     " พระเจ้าของข้าพระองค์ไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย .. สำเร็จบริบูรณ์แล้ว (เงยหน้าขึ้น) พระบิดาเจ้าข้า ในพระหัตถ์ของพระองค์ ข้าพระองค์ขอมอบจิตวิญญาณ " พระเยซูร้องเสียงดังออกมาอีกครั้งก่อนฟุบหน้าลงขาดใจตาย
     หยดน้ำตาของพระผู้เป็นเจ้าตกจากฟากฟ้ากระทบพื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ผ้าม่านในวิหารขาดผ่ากลางเช่นเดียวกับพื้นคอนกรีตแตกแยกเป็นสองฝั่ง ฝุ่นและควันไฟปลิวตลบคละคลุ้ง พวกทหารเอาฆ้อนทุบขาโจร 2 คน เร่งให้ตายเร็วขึ้นพอเงื้อจะทุบพระเยซูก็เกิดแผ่นดินไหว
     " แคสเชียส เร็วเข้า ! "
     " เขาตายแล้ว "
     " เอาให้แน่ใจ "
     อาเบนเดอร์โยนหอกให้พลทหารทิ่มเข้าชายโครงพระเยซู เลือดผสมน้ำพวยพุ่งรดหน้าเขา เขาจึงคุกเข่าก้มหน้าพูดว่า " ท่านเป็นผู้บริสุทธิ์แน่ๆ "
     ฝูงชนที่พากันมามุงดูเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นนี้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ต่างก็รีบกลับบ้านตีอกชกตัวด้วยความเสียใจ ทหารที่เคยทรมานพระเยซูเผ่นหนีความรับผิดชอบ เหลือแต่เพียงเพื่อนสนิทคนใกล้ชิดพระเยซู


     โยเซฟ ชาวอารีมาเธีย(ศิษย์ลับ)และ นิโคเดมัส ได้ขออนุญาต ปีลาต นำศพพระเยซูไป พวกเขาห่อศพพระเยซูด้วยผ้าลินินพร้อมเครื่องหอมตามธรรมเนียมการฝังศพของยิว ใกล้ๆกับที่พระเยซูถูกตรึงนั้นมีสวนอยู่แห่งหนึ่ง และในสวนนั้นมีอุโมงค์ฝังศพใหม่เอี่ยมที่ยังไม่เคยใช้วางศพใครมาก่อน
     เช้ามืดวันอาทิตย์ มารีย์ ชาวมักดาลา (แมรี่ แม็กดาลีน, โฮลี่เกรล -> รหัสลับดาวินชี)ไปที่อุโมงค์ฝังศพ และพบว่าหินขนาดใหญ่ที่ปิดทางเข้าอุโมงค์เปิดออก เธอจึงรีบวิ่งไปหา ซีโมน เปโตร กับศิษย์อีกคนหนึ่งที่พระเยซูรัก " พวกเขาเอาศพขององค์เจ้าชีวิตไปจากอุโมงค์แล้ว ไม่รู้ว่าเอาศพไปไว้ที่ไหนด้วย "
     เปโตรและศิษย์คนนั้นจึงไปที่อุโมงค์ฝังศพเห็นผ้าลินินวางยวบอยู่ แต่ผ้าพันศีรษะของพระเยซูถูกพับวางไว้แยกกัน หลังจากนั้นทั้งสองก็กลับบ้านไป ทิ้ง มารีย์ ชาวมักดาลา ยืนร้องไห้อยู่นอกอุโมงค์ฝังศพ พอเธอก้มลงมองเข้าไปในอุโมงค์อีกครั้งก็เห็นทูตสวรรค์ 2 องค์ใส่ชุดสีขาวนั่งอยู่ตรงที่เคยวางศพพระเยซู ทางหัวและเท้าของศพ
     " เธอร้องไห้ทำไม " ทูตสวรรค์
     " พวกเขาเอาองค์เจ้าชีวิตของฉันไป และฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ที่ไหน " มารีย์ ชาวมักดาลา หันกลับไปเห็นพระเยซูอยู่ที่นั่นแต่เธอไม่รู้ว่าเป็นพระองค์
     " เธอร้องไห้ทำไม กำลังตามหาใครอยู่หรือ " พระเยซู
     มารีย์คิดว่าพระเยซูเป็นคนสวนจึงพูดว่า " ท่านคะ ถ้าท่านเอาเขาไป ช่วยบอกหน่อยว่าท่านเอาเขาไปไว้ที่ไหน ฉันจะได้ไปรับ "
     " มารีย์ " พระเยซูขานชื่อ
     เธอหันกลับมาและเรียกพระองค์เป็นภาษาอารแมคว่า " รับโบนี(อาจารย์) "
     " อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ เพราะเรายังไม่ได้กลับไปหาพระบิดา ให้เธอกลับไปหาพี่น้องของเรา และบอกเขาว่าเรากำลังจะกลับไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของเธอด้วย คือไปหาพระบิดาของเรา และพระเจ้าของพวกเขาด้วย " พระเยซู

     มารีย์ ชาวมักดาลา จึงไปบอกเหล่าสาวกของพระเยซูว่า " ฉันได้เห็นองค์เจ้าชีวิตแล้ว "
     พระเยซูมาปรากฏกายให้พวกศิษย์เห็นถึงในบ้าน(พวกเขาอาศัยอยู่รวมกัน ปิดประตูลงกลอนเพราะกลัวพวกยิว) และที่ทะเลสาบทิเบเรียส ยอห์น 19:38-20:18
     พระองค์เปิดใจกับพวกเขาว่า " พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า พระคริสต์ จะต้องทนทุกข์ทรมาน และจะฟื้นขึ้นมาจากความตายในวันที่ 3 เรื่องการกลับตัวกลับใจเพื่อจะได้รับการอภัยโทษจากบาป จะต้องประกาศไปในนามของเราให้ทุกคนทุกชาติรู้ เริ่มจากเมืองเยรูซาเล็มก่อน พวกท่านจะต้องเป็นพยานเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ที่ท่านเห็น แล้วเราจะส่งพระวิญญาณมาให้ เป็นพระวิญญาณที่พระบิดาของเราสัญญาว่าจะให้กับพวกท่าน แต่พวกท่านต้องคอยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มก่อนจนกว่าจะได้รับฤทธิ์อำนาจนั้นจากสวรรค์ " ลูกา 25:45-53
     จากนั้นพระเยซูนำพวกเขาไปที่หมู่บ้านเบธานี และยกมือขึ้นอวยพรพวกเขาขณะที่ยังอวยพรอยู่นั้นพระองค์ก็จากพวกเขาไป โดยถูกรับขึ้นไปบนสวรรค์ พวกเขากราบไหว้พระองค์และกลับไปที่เมืองเยรูซาเล็มด้วยความดีใจเป็นยิ่งนัก แล้วพวกเขาก็ได้อยู่ในวิหารเป็นประจำเพื่อสรรเสริญพระเจ้า ..

chapters [ 1 ] [ 2 ]
eng - original 'script'  The Wife of Christ   เว็บบอร์ดแสดงวามคิดเห็น  gallery1.  gallery2.  Sign Guestbook
 -: Star Storyboard :-