The GodFather,Mario Puzo,Francis Ford Coppola,Marlo Brando,Al Pacino,James Caan,Robert Duvall,movies script,screenplay in Thai.
3.
1.เคย์ กับ ไมเคิล ช็อปปิ้งที่ห้างขณะดอนถูกยิง 2.ไมเคิลต่อโทรศัพท์สอบถามอาการของพ่อ1.พาดหัวข้อข่าวเจ้าพ่อมาเฟียถูกลอบสังหาร 2.ดอนถูกยิงร่างพรุนแต่รอดตาย1.ดอนเตือนซันนี่ไม่ให้แสดงความเห็นขัดแย้ง 2.ซอลลอสโซ่รู้จุดอ่อนว่าซันนี่สนใจค้ายาเสพติด

     ค่ำวันนั้นเฮเก้นไปบ้านดอนเพื่อเตรียมตัวก่อนการประชุมธุรกิจครั้งสำคัญ
     " ไม่เพลียเกินไปแน่นะทอม " ดอน
     " ผมหลับบนเครื่องบินแล้ว ผมมีเรื่องของซอลลอสโซ่มา(หยิบแฟ้ม) ซอลลอสโซ่มีสมญา ไอ้ตุรกี เป็นคนที่ชำนาญการใช้มีด แต่ใช้เฉพาะในเรื่องธุรกิจ หรือปัญหาที่สมควรจัดการขั้นเด็ดขาด ธุรกิจเขาคือค้ายาเสพติด เขามีไร่ฝิ่นอยู่ในตุรกี มีโรงงานผลิตเฮโรอีนอยู่ในซิซิลี เขากำลังหิวเงิน ต้องการเกราะกำบังเพื่อกันตำรวจโดยจะให้ส่วนแบ่งเราในธุรกิจนี้ ยังสืบไม่ได้ว่าเท่าไหร่ ครอบครัวตาตาเกลียหนุนหลังเขาอยู่ในนิวยอร์ก พวกนี้เอาด้วย มันต้องหวังอะไรสักอย่าง " เฮเก้นรายงาน
     " ประวัติติดคุกล่ะ "
     " 2 หน อิตาลี่หน ที่นี่หน รู้กันดีว่าเขาเป็นเจ้าพ่อยาเสพติด "
     " ซานตีโน่ แกว่าไง ? "
     " ผงขาวมันทำเงินมหาศาล " ซันนี่เว้าซื่อๆ
     " ทอม ล่ะ ? "
     " ผมว่าก็จริง ยาเสพติดเป็นตัวทำเงินได้สูง ยิ่งกว่าอะไรอื่นทั้งหมด หากเราไม่เอาด้วยก็ต้องมีคนอื่นเอา อาจเป็น 1 ใน 5 ครอบครัว ไม่ก็ทั้งหมด จากเงินที่มันหาได้มันก็ยิ่งซื้อตำรวจซื้อนักการเมืองได้มากขึ้น แล้วมันจะเล่นงานเรา ส่วนเรากุมสหภาพ การพนัน ซึ่งก็สุดยอดแล้วแต่ยาเสพติดคือลู่ทางในอนาคต หากเราไม่ร่วมขบวนไปด้วยเท่ากับเราเสี่ยงกับทุกอย่างที่มีอยู่ ไม่ใช่ตอนนี้แต่ 10 ปีข้างหน้า "
     ดอนค่อนข้างพอใจสิ่งที่เฮเก้นวิเคราะห์เป็นฉากๆ เขาพ่นควันซิการ์ " แล้ว .. "
     " พ่อจะตัดสินใจยังไง ? " ซันนี่ถามในสิ่งที่เฮเก้นไม่กล้าเอ่ย

     เวอร์จิล เดอะ เติร์ก ซอลลอสโซ่ เป็นคนรูปร่างสูงปานกลางแต่ล่ำบึ้ก ผิวคล้ำ-จมูกโค้ง-ตาดำดุ ซันนี่ไปรับเขาที่ประตูบ้านแล้วพามาห้องทำงานซึ่งดอนกับเฮเก้นรออยู่ เฮเก้นคิดว่าตัวเองไม่เคยพบใครท่าทางอันตรายมากกว่านี้ยกเว้น ลูก้า บราซี 
     " คืองี้ ดอน วีโต้ คอร์เลโอเน่ ผมต้องพึ่งคนที่มีเพื่อนทรงอำนาจ ผมต้องการใช้เงินสดล้านดอลลาร์ กับ บารมีจากนักการเมืองที่คุณเลี้ยงเอาไว้ยังกะไอ้ลูกกระจ๊อก "
     " แล้วผลประโยชน์ของทางครอบครัวผมล่ะ ? "
     " 30 % ปีแรกคุณน่าจะได้ซัก 3-4 ล้าน จากนั้นจะยิ่งสูงขึ้น "
     " แล้วผลประโยชน์ ตาตาเกลีย ล่ะ ? "
     " ต้องขอชม ผมจะดูแลตาตาเกลียจากส่วนแบ่งของผม "
     " 30 % แลกกับเงินทุน อิทธิพลทางการเมือง การคุ้มครองอย่างนั้นใช่มั้ย "
     " ถูกต้อง "
     " ทำไมคุณมาหาผม เหตุใดผมสมควรได้รับความเอื้ออาทรปานนั้น "
     " ในเมื่อคุณถือว่าเงินหนึ่งล้านดอลลาร์เป็นแค่เงินทุนประเดิม ขอคารวะ ดอน คอร์เลโอเน่ "
     ดอนไม่สนใจถ้อยคำสรรเสริญเยินยอ เขายืนขึ้นเปิดขวดเหล้ารินน้ำสีอำพันใส่แก้วอาคันตุกะ " ผมพูดไว้ว่าผมจะพบคุณเพราะได้ยินว่าคุณเป็นคนจริงจัง ที่ต้องให้ความนับหน้าถือตา แต่ เอ่อ .. ผมต้องขอปฏิเสธ และจะบอกเหตุผลให้ทราบ ผมมีเพื่อนในแวดวงการเมืองมาก แต่พวกนี้จะเป็นมิตรไปไม่นาน หากรู้ว่าผมจับธุรกิจค้ายาแทนที่จะเป็นการพนันที่พวกเขาถือว่าไม่อันตราย ยาเสพติดเป็นเรื่องโสมม  สำหรับผมมันไม่แตกต่างกันหรอกว่าใครจะทำมาหากินยังไง ธุรกิจของคุณ เอ่อ .. ออกจะน่ากลัว "
     " หากคุณห่วงเรื่องเงินล้านของคุณล่ะก็ทางตาตาเกลียจะรับรองให้ "
     ซันนี่สอด " คุณว่าตาตาเกลียรับประกันงั้นเหรอ "
     " เดี๋ยวนะ ผมเป็นคนมีจุดอ่อนเรื่องลูก เลี้ยงจนนิสัยเสียอย่างที่เห็น เขาชอบพูดตอนที่ควรฟัง การปฏิเสธของผมถือเป็นเด็ดขาด และ ยินดีกับธุรกิจใหม่ของคุณ ผมรู้ดีว่าคุณต้องไปได้ดี ขอให้โชคดีตราบใดที่ผลประโยชน์ของคุณไม่มาขัดผลประโยชน์ผม "
     ซอลลอสโซ่ลุกขึ้นโค้งให้และเชกแฮนด์ดอน เฮเก้นพาเขาไปขึ้นรถข้างนอก
     " ซานตีโน่ มานี่ แกเป็นอะไร ฉันว่าปัญญาแกชักจะนิ่มเพราะมัวแต่ไปมั่วอยู่กับแม่สาวน้อยนั่น อย่าเอาสิ่งที่แกคิดไปพูดให้คนนอกครอบครัวรู้อีก อุบไต๋ไว้มั่ง ไปได้ .. ทอมแล้วนี่อะไร "
     " จอห์นนี่ส่งกระเช้าดอกไม้มา เขาได้แสดงหนังแล้ว " ทอมเผย
     " เอาไปให้พ้นๆ "
     " ไปวางตรงนั้น " ทอมสั่งคนรับใช้อีกทอด
     ดอนทรุดตัวนั่งลงในเก้าอี้หนัง เฮเก้นรินเครื่องดื่มให้แก้วหนึ่ง ดอนเงยหน้ามองเขา " เรียก ลูก้า บราซี มานี่หน่อย "

     " ฉันออกจะกังวลเรื่องเจ้าซอลลอสโซ่นี่ ไปสืบดูว่ามันซ่อนอะไรไว้ ถ้าตีสนิทพวกตาตาเกลียได้แล้ว เอ่อ .. ทำให้มันนึกว่าแกไม่ค่อยพอใจครอบครัวเรานัก สืบมาเท่าที่สืบได้ " ดอนสั่งลูก้า

     ลูก้า บราซี แทรกซึมฝ่ายตรงข้ามโดยไปเที่ยวไนต์คลับที่ตระกูลตาตาเกลียคุมอยู่ และคลอเคลียกับนางทางโทรศัพท์ระดับดาราของพวกนั้น ทำทีบ่นว่าถูกพวกครอบครัวคอร์เลโอเน่กดขี่ สัปดาห์ต่อมา บรูโน่ ตาตาเกลีย ,ลูกชายคนเล็กซึ่งเป็นผู้จัดการไนต์คลับก็ทาบทามลูก้าให้แปรพักตร์
     " ลูก้า ฉัน บรูโน่ ตาตาเกลีย "
     " รู้แล้ว "
     " เหล้าหน่อยมั้ย เหล้าเก่าน่ะ "
     " ผมไม่ดื่ม "
     " แกรู้จักฉันมั้ย " ซอลลอสโซ่โผล่ออกมา
     " รู้จัก "
     " เห็นแกคุยกับครอบครัวตาตาเกลียถูกคอไม่ใช่เหรอ ฉันว่าแกกับฉันคงร่วมงานกันได้ดี ฉันอยากได้คนแข็งแรงอย่างแก ฉันรู้ว่าแกไม่ค่อยพอใจครอบครัวคอร์เลโอเน่ มาอยู่กับฉันไหมล่ะ "
     " แล้วผมจะได้อะไร "
     " เริ่มแรกก็ 50,000 ดอลล่าร์ "
     " ไม่เลว "
     " ตกลงนะ "
     ลูก้าไม่เชกแฮนด์ด้วยแต่ใช้นิ้วคีบบุหรี่
     " กราเซีย " บรูโน่จุดไฟแช็กให้ ทำทีลูบหลังมือลูก้าแล้วจับข้อมือยึดไว้ให้ซอลลอสโซ่ปักมีดเสียบคาเคาเตอร์
     ลูก้ามีปฏิกริยาฮึดสู้พยายามจะบิดมือให้หลุดแต่ซอลลอสโซ่คว้าข้อมืออีกข้าง ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดข้างหลัง เอาเชือกไหมคล้องรัดคอจนลูก้าหายใจไม่ออก ใบหน้าม่วงคล้ำ ขี้เยี่ยวแตกคากางเกง เข่าอ่อนพับร่างซวนเซ บรูโน่และซอลลอสโซ่ปล่อยมือลูก้า ร่างนั้นล้มลงตาเหลือกถลนราวกับว่าแปลกใจนักหนาที่เขาตายแล้ว .. 


    
ดอน คอร์เลโอเน่ ตรวจเอกสารต่างๆที่ผู้จัดการบริษัทค้าน้ำมันมะกอกเสนอมาเสร็จ เขาสวมเสื้อนอกแล้วเขกหัวลูกชายคนรองให้เลิกอ่านหนังสือพิมพ์กรอบบ่าย
     " ไปได้แล้วเฟรโด้ บอกพอลลี่เอารถมา "
     " ได้เลยพ่อ ผมคงต้องไปเอารถเอง เมื่อเช้าพอลลี่โทรมาว่าป่วย "
     " พอลลี่เป็นเด็กดี "
     " ผมว่าไม่หรอกที่ต้องไปเอารถมาขับแทนเขา "
     ดอนมองออกไปนอกหน้าต่างสำนักงานขณะลูกชายข้ามถนนไนธ์อเวนิวไปยังโรงจอดรถ เขาโทรศัพท์ติดต่อออฟฟิศเฮเก้นหรือใครที่บ้านลองบีชไม่ได้สักคนจึงรู้สึกหงุดหงิดมาก  พอมองออกไปนอกหน้าต่างอีกทีเห็นเฟรโด้เอารถมาจอดข้างถนนตรงหน้าตึก ยืนกอดอกพิงกันชนดูผู้คนจับจ่ายซื้อของสำหรับวันคริสต์มาส ดอนเดินลงบันได 2 ชั้นจะขึ้นรถแต่ชะงักเท้า
     " รอเดี๋ยวเฟรโด้ พ่อจะซื้อผลไม้หน่อย "
     ดอนเดินไปหารถผลไม้ เขาซื้อลูกพีชเหลืองและส้มใส่ถุงกระดาษใบใหญ่ จ่ายเงินเรียบร้อยหันกลับจะเดินไปที่รถสายตาเหลือบเห็นชายลึกลับ 2 คนก้าวออกมาจากหัวมุม ดอนรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าจะเกิดอะไรขึ้นรีบทิ้งถุงผลไม้ วิ่งพรวดพราดข้ามถนนไปยังรถ เจ้าวายร้ายชักปืนออกมายิงทันที นัดแรกเข้ากลางหลัง ดอนตะโกนเรียก เฟรโด้-เฟรโด้ 2 นัดเข้าตะโพก ดอนล้มกลิ้งโค่โล่
     มือปืนเดินมาประชิดจะยิงซ้ำแต่เสียจังหวะ กลัวเหยียบผลไม้ที่กระจายเกลื่อนถนน เมื่อเห็นเฟรโด้ยืนกวาดตามองมาพวกมันรีบยิงออกไปคนละนัดก่อนเผ่นหนี ถูกที่แขนและที่น่องขวานั่นทำให้ ดอน คอร์เลโอเน่ นอนจมกองเลือดหมดสติไป เฟรโด้ช็อกทำปืนหล่นจากมือร้องไห้คร่ำครวญ " ผมพลาด .."
 

ซันนี่ ,ดอน ,ไมเคิล และ เฟรโด้ดอน วีโต้ คอร์เลโอเน่ ถูกลอบยิง

     ทอม เฮเก้น สั่งเลขานุการต่อโทรศัพท์ถึงเมียบอกว่า เขาจะกลับถึงบ้านช้ากว่าปกติเล็กน้อย และเตรียมอาหารไว้ให้ด้วย เขากำลังจะเดินตรงไปห้างสรรพสินค้าเมซีส์แต่มีคนยืนขวางหน้าคือ ซอลลอสโซ่
     " ทอม เฮเก้น สุขสันต์วันคริสต์มาส "
     " ดีจริง บังเอิญเจอกัน "
     " ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย "
     " ผมไม่มีเวลา "
     " หาเวลาหน่อยสิ " เฮเก้นเข่าอ่อนสังหรณ์ใจว่าจะโดนอุ้ม มีชายสองคนเดินตามประกบเขา ซอลลอสโซ่ดึงแขน "  ไปขึ้นรถ กังวลอะไรเหรอ ถ้าฉันจะฆ่าแกป่านนี้แกตายนานแล้ว ขึ้นรถ ! "

     ที่จริงไมเคิลกับเคย์พักด้วยกันที่โรงแรมเพ็นน์ซิลเวอเนีย นิวยอร์ค เขาโกหกเฮเก้นว่าจะเข้าเมืองพรุ่งนี้เพื่อมีเวลาช็อปปิ้งในห้าง ดูหนัง ทานอาหารค่ำช่วงเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาส เขาตั้งใจจะบอกดอนเรื่องการแต่งงานกับเคย์โดยจัดพิธีเรียบง่ายที่ศาลาเทศบาล มีเพื่อนสองคนเป็นพยาน  นัดพบกันทุกวันสุดสัปดาห์ และอยู่ใกล้ชิดตลอดซัมเม่อร์ จากนั้นจะรีบเรียนให้จบวิทยาลัย
     " ที่ได้แล้วก็ของแม่คุณกับของซันนี่ กับเนคไทให้ เอ่อ เฟรโด้ ส่วน ทอม เฮเก้น ได้ปากกาเรโนลด์ คริสต์มาสนี้คุณอยากได้อะไร "
     " แค่คุณก็พอ "
     " คุณจะชอบฉันมากขึ้นมั้ยถ้าฉันเป็นแม่ชีเหมือนในหนังที่เราดู แล้วถ้าฉันเป็น อิงกริด เบิร์กแมน ? "
     " ขอคิดดูก่อน .. ถ้าคุณเป็น อิงกริด เบิร์กแมน ผมก็ไม่ชอบคุณมากเกินกว่านี้ "
     ทั้งคู่เดินแนบชิดกันกลับมายังห้องโถงโรงแรม ระหว่างไมเคิลยืนรอรับกุญแจห้อง เคย์รี่ไปแผงหนังสือพิมพ์ " รอเดี๋ยว "
     " เป็นอะไร " ไมเคิลดึงหน้าหนังสือพิมพ์จากมือหล่อน ภาพข่าวพ่อนอนจมกองเลือดและพาดหัว
    
วีโต้ คอร์เลโอเน่ อาจถูกฆ่าตายแล้ว
     เจ้าพ่อถูกมือปืนยิงคว่ำ

     " ข่าวไม่บอกว่าตายหรือเปล่า " ไมเคิลวิ่งข้ามถนนไปตู้โทรศัพท์ หมุนหมายเลข ยกหูกรอกเสียงตามสาย " ซันนี่ นี่ไมเคิล "
     " ไมเคิล แกหายหัวไปไหนมา "
     " พ่อปลอดภัยมั้ย "
     " ยังไม่รู้ พูดลือกันไปต่างๆนานา พ่อโดนยิงสาหัส ฟังอยู่มั้ย "
     " ฟังอยู่ "
     " แกอยู่ที่ไหน ข้าเป็นห่วงแทบแย่ "
     " ฉันโทรไป ทอมไม่ได้บอกเหรอ "
     " เปล่า รีบกลับบ้านเถอะ แกควรมาอยู่กับแม่ "

     ครึ่งชั่วโมงหลังจากพ่อถูกยิงซันนี่ได้รับโทรศัพท์ 5 ครั้งติดต่อกัน ครั้งแรกจาก
จอห์น ฟิลลิปส์ ,นายตำรวจที่รับส่วยจากครอบครัวคอร์เลโอเน่ว่าพ่อซันนี่ถูกยิงบาดเจ็บสาหัส ตำรวจนำตัวส่งโรงพยาบาลเฟรนช์ แล้วพาเฟรโด้ไปสอบปากคำที่โรงพักเชลซี คนรับแทงม้าคาบข่าวโทรมาบอกว่าดอนถูกยิงตาย พอซักไซร้ไล่เรียงหมอก็ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดเหตุการณ์ ซันนี่วางหูตอนนักข่าวเดลินิวส์จะสัมภาษณ์ ..
     แซนดร้าผวาเมื่อได้ยินเสียงโครมนอกบ้าน ซันนี่หยิบปืนจากลิ้นชักเดินตรงไปที่ประตู ได้ยินเสียงเคาะเรียก
     " ใครน่ะ ? "
     " ผม
คลีเมนซ่า (ซันนี่เปิดประตู) มีข่าวเรื่องพ่อคุณมาอีก เห็นเขาพูดกันทั่วว่าพ่อคุณตายแล้ว "
     " ไอ้ห่า ปากไม่เป็นมงคล " ซันนี่ผลักไหล่คลีเมนซ่ากระทบผนังห้อง
     " ใจเย็นๆก่อน "
     "
พอลลี่ไปไหน ? " สองมือซันนี่กระชากคอเสื้อคลีเมนซ่า
     " พอลลี่ลาป่วย พักนี้มันป่วยบ่อย "
     " มันลากี่หนแล้ว "
     " 3-4 หน ผมเคยถามเฟรโด้ว่าจะเปลี่ยนมันมั้ย เขาว่าไม่ต้อง "
     " ไปรับมันมาที่นี่เดี๋ยวนี้ ป่วยหนักแค่ไหนก็ช่างถ้ายังมีลมหายใจอยู่ รีบพามันไปบ้านพ่อกู "
     " จะให้ส่งใครมาที่นี่อีกมั้ย "
     " เดี๋ยวฉันจัดการเอง บอกแซนดร้าเดี๋ยวจะมีคนของเรามานี่ 2-3 คน "
     โทรศัพท์ดังครั้งที่ 4 เสียงปลายสายเบานุ่ม " ซานตีโน่ คอร์เลโอเน่ .. ทอม เฮเก้น อยู่ที่นี่ อีก 3 ชั่วโมง เราจะปล่อยเขาพร้อมข้อเสนอ ฟังที่เขาพูดให้จบก่อนที่จะทำอะไร ที่แล้วให้แล้วไป อย่าบันดาลโทสะอย่างที่ชอบทำล่ะ "
     " ฉันจะคอย " ซันนี่รู้ว่าเป็นเสียงเย้ยหยันของซอลลอสโซ่

     เฮเก้นถูกนำตัวไปห้องใต้ดินภัตตาคารแห่งหนึ่ง ซอลลอสโซ่นั่งอยู่ที่โต๊ะในครัวตรงข้ามเขา
     " นายแกตายแล้ว ฉันรู้ว่าแกไม่ใช่พวกขาลุยเพราะฉะนั้นแกไม่ต้องนึกกลัว ฉันอยากให้แกบอกพวกคอร์เลโอเน่ และ อยากให้แกช่วยฉัน ใช่ เราเก็บเขาหลังจากเอาตัวแกมา ดื่มสิ .. แกนี่แหละที่จะสร้างสันติให้ฉันกับซันนี่ ซันนี่อยากคว้าข้อเสนอของฉันไม่ใช่เหรอ แกเองก็รู้ว่าถูกต้องที่จะรับ " ซอลลอสโซ่บอก
     " ซันนี่จะตามถล่มแกทุกวิถีทางแน่ " เฮเก้นดื่มเหล้าไรย์ทำให้มือหายสั่น และ ปลุกประสาทตื่นตัว
     " ใช่ นั่นคือปฏิกริยาแรกสุด แกถึงต้องไปพูดให้เขาได้คิด ครอบครัวตาตาเกลียหนุนหลังฉันอยู่ ครอบครัวอื่นในนิวยอร์คเอาด้วยแน่ๆ หากจะเป็นการป้องกันการเกิดศึกใหญ่
     ยอมรับดีๆซะทอม ฉันพูดด้วยความเคารพ
ดอนชักจะหมดน้ำยาแล้ว ถ้าเป็นเมื่อ 10 ปีก่อนฉันจะเก็บเขาได้มั้ย นี่เขาตายแล้วอะไรก็ทำให้เขาฟื้นไม่ได้ เพราะงั้นคุยกับซันนี่ซะแล้วก็คุยกับไอ้พวกแขนขาทั้ง เตสซิโอ ไอ้อ้วนคลีเมนซ่า ธุรกิจนี้รุ่งทอม "
     " จะลองดู แต่ถึงอย่างไรซันนี่ก็รั้ง
ลูก้า บราซี ไม่อยู่ " เฮเก้นน้ำตาคลอเบ้า ซอลลอสโซ่รู้สึกประหลาดใจ
     " ใช่ เรื่องลูก้าไว้เราห่วงเอง แกแค่คุยกับซันนี่กับลูกๆดอนอีก 2 คนนั่น "
     " จะพยายามเต็มที่ "
     " ดี เอาล่ะ ไปได้เลย ฉันไม่ชอบความรุนแรง ฉันเป็นนักธุรกิจ หลั่งเลือดมันเปลืองค่าใช้จ่าย "
     ทั้งหมดออกมายืนข้างถนนยามค่ำคืนที่หิมะตกโปรยปราย สายลับรี่มากระซิบข้างหูซอลลอสโซ่ ไอ้ตุรกีหน้าซีดเสียงสั่น " เขายังไม่ตาย โดนซัด 5 นัดแต่เขายังไม่ตาย นับเป็นโชคร้ายของฉัน โชคร้ายของแกด้วยหากแกพูดไม่สำเร็จ "

    
ไมเคิล คอร์เลโอเน่ ไปถึงบ้านพ่อที่ลองบีชเห็นปากทางเข้ามอลล์มีโซ่ขึงขวางไว้ บ้าน 8 หลังเปิดสปอตไลท์ส่องแสงสว่างจ้า รถยนต์หลายคันจอดอยู่ไหล่ถนนคอนกรีตตีวงโค้ง
     " แม่คุณไปอยู่เฝ้าพ่อคุณที่โรงพยาบาล รู้สึกเขาจะรอดนะ " คลีเมนซ่าจับมือไมเคิล
     " ไอ้คนชั่วมันเยอะมาก คุณว่าไง ซอลลอสโซ่ ฟิลลิปส์ และ จอห์น ตาตาเกลีย .. " ซันนี่
     " เป็นความแค้น ส่วนตัว เกินไป จะฆ่าแม่งหมดเชียวเหรอ " ทอมตกใจ
     " มีอะไรให้ฉันช่วยได้บ้าง " ไมเคิล
     " เรื่องนี้แกอย่าเกี่ยวมิกกี้ เห็นแก่ฉันเถอะ สำคัญที่ซอลลอสโซ่กำจัดมันได้ทุกอย่างก็สงบ " ซันนี่เหยียดขาพาดบนโต๊ะทำงาน มือข้างหนึ่งถือแผ่นกระดาษแข็งสีเหลืองอีกข้างถือดินสอ
     " ลูก้า ล่ะ ซอลลอสโซ่ดูจะไม่กังวลกับลูก้า " ทอม
     " ถ้าลูก้าหักหลัง เราเดือดร้อนแน่ มีใครติดต่อลูก้าได้บ้าง " ซันนี่
     " พยายามมาทั้งคืน อาจไปเที่ยวผู้หญิงมั้ง " คลีเมนซ่าคะเน
     " เฮ้ มิก ลองโทรหาเขาที่บ้านให้ที นี่ทอมแกเป็นคอนซีลโยรีเกิดพ่อเป็นอะไรไปเราต้องทำยังไง " ซันนี่ปรึกษา
     " ถ้าเราเสียพ่อไปเท่ากับเสียเส้นสายทางการเมือง และ เสียอำนาจไปกว่าครึ่ง ก๊กอื่นในนิวยอร์คอาจหนุนซอลลอสโซ่เพื่อหลีกเลี่ยงศึกล้างแค้นยาวนานที่มีแต่พินาศ นี่ก็ปี 1946 ไม่มีใครอยากนองเลือดอีก หากพ่อแกตายแกต้องยอมทำข้อตกลง "
     " แกพูดง่ายว่ะทอม ไม่ใช่พ่อแกนี่หว่า "
     " ท่านถือฉันเป็นลูกเหมือนแกเหมือนไมค์ "
     " มีอะไร? " ซันนี่
     " อ้าว
พอลลี่ ฉันให้แกอยู่เฉยๆไง " คลีเมนซ่า
     " มีคนมา เขาว่ามี ของ มาส่ง " พอลลี่รายงาน
     " เหรอ เตสซิโอ ไปดูหน่อยสิ " ซันนี่
     " จะให้อยู่นี่ใช่มั้ย " พอลลี่
     " เอออยู่ก่อน อาการดีขึ้นหรือยัง "
     " ดีบ้างแล้ว "
     " ของกินอยู่ในตู้เย็น หิวอะไรมั้ย ดื่มซักหน่อยจะช่วยให้เหงื่อออก (พอลลี่เปิดประตูออกไป) .. จัดการไอ้บัดซบนั่นทันที มันหักหลังพ่อไม่ต้องสงสัยเลย ฉันไม่อยากเห็นหน้ามันอีก จัดการมันก่อนเรื่องอื่น " ประกาศิตซันนี่
     " เข้าใจแล้ว " คลีเมนซ่า
     " มิกกี้พรุ่งนี้เอาคนไปด้วย ไปที่บ้านลูก้า รออยู่จนกว่าจะเจอตัว " ซันนี่บัญชา
     " เราไม่น่าดึงไมค์มาเกี่ยวกับเรื่องนี้ " ทอมแย้ง
     " จริง อยู่บ้านคอยรับโทรศัพท์ก็แล้วกัน โทรหาลูก้าอีกทีโทรเลย " ซันนี่เปลี่ยนใจ
     เตสซิโอถือห่อกระดาษเข้ามาในห้องประชุม เมื่อคลี่ออกเห็นปลาตัวใหญ่อยู่ในเสื้อเกราะลูก้า
     " นี่มันอะไรกัน ? " ซันนี่
     " เป็นข้อความแบบซิซิเลี่ยนแปลว่า
ลูก้า บราซี หลับอยู่กับปลาแล้ว " เตสซิโอ

1.ซอลลอสโซ่ กับ บรูโน่รู้ทัน ลูก้า,สมุนเอกดอน จึงถูกกำจัดก่อน 2.ลูก้าเตรียมพร้อมระวังระไวแต่ก็พลาดท่าจนได้1.ซอลลอสโซ่อุ้มเฮเก้นไปกล่อม 2.ซอลลอสโซ่รู้ว่าผิดแผนเมื่อดอนไม่ตาย1.จุดจบของพอลลี่,ไส้ศึก 2.ซันนี่กางบัญชีดำที่จะเช็คบิลฝ่ายตรงข้าม

   next chapter >>

chapters [ 2 ] [ 3 ] [ 3a ]

GodFather Wikipedia   Music   filmsite.org   All - Time 100 movies  gallery1.  gallery2. 
youtube
 game   DvD  New York Times    บล็อกแก๊ง .. แสดงความคิดเห็น  เดอะ ก็อดฟาเธอร์ วิกิพีเดีย
  -: star storyboard :- 
Pirachan : พิรฌาน