Red Dragon : กำเนิดอำมหิต
play Red Dragon flash title click- ->click !
ดร.เล็คเตอร์ กับ วิล แกรห์ม
4.

   
 วิล แกรห์ม แวะไปบ้านตระกูลลีดส์อีกครั้ง เปิดดูกล่องม้วมเทปโฮมวิดีโอ " กิจกรรมตระกูลลีดส์ " เขาเลือกเปิดดูม้วนนี้ ภาพไตเติ้ลปรากฎบนจอ แสดงโดย บิลลี่ ซูซี่ ฌอน ชาร์ลส์ แวเลอรี่ และ ดัชเชส(หมา) .. เจ้าหมาน้อยกระโดดลงจากโซฟาวิ่งไปประตู
     
" ชาร์ลส์ คุณทำอะไรน่ะ เราเพิ่งกลับจากตลาด " คุณนายลีดส์เปิดประตูเข้ามา
     
แพนกล้องจับใบหน้าทีละคน
     
" ฉันยังไม่พร้อมให้โคลสอัพค่ะ ผู้กำกับ (เธออายก่อนโพสท์ท่าเลียนแบบดารา) คิดว่าไง เข้ามาใกล้ๆสิ ใกล้อีก อีกนิด .. ฉันว่าควรต้อนลูกๆเข้านอนแต่หัวค่ำ เราช้อปปิ้งเหนื่อยมาก .. "
     วิล ดูทีวีแล้วขำ

     เฟร็ดดี้ เลาด์ แอบถ่ายรูป วิล แกรห์ม โดยใช้เลนส์ซูม

     
บ้านจาโคบี้ เบอร์มิงแฮม อลาบาม่า
     " ไม่มีใครเข้าทางนี้ได้อีกแน่รับประกันเลย " ช่างซ่อมประตูยืนอยู่ชานพักชั้นบน
     " ทำไมเขาไม่เข้าทางประตูนั้นนะ มันลับตากว่าอีก " วิล ดูประตูเล็กข้างล่าง
     " ประตูนั้นมี สลัก ล็อค เขาคงจะรีบ "
     " ไม่ คนนี้ไม่ รีบ หรอก " วิลส่ายหัว
     วิลเดินอ้อมมาข้างนอกลานบ้าน ถัดจากสนามหญ้าเป็นป่าละเมาะ มีต้นไม้ใหญ่โดยรอบ เขาพบห่วงเปิดฝากระป๋องน้ำอัดลม กิ่งไม้เล็กถูกมีดตัดใหม่ๆ ลองปีนขึ้นไป
     " แกนั่งบนนี้สินะ แกนั่งดูเด็กๆฝังแมว แล้วก็รอจนมืด(ขยับตัวเปลี่ยนท่าก็มองเห็นตัวอักษรสลักอยู่โคนลำต้น) แกภูมิใจมากถึงได้แกะสลักชื่อไว้ด้วย "
    
     บ้านพักคนชรา โดลาร์ไฮด์
     " ยาย ยาย ผมขอโทษฮะ "
     " ฟรานซิส ฉันไม่เคยเห็นเด็กคนไหนน่าเกลียดเท่าแกเลย ดูสารรูปสิเปียกไปหมด ออกไปจากเตียงฉัน "
     " ไม่ "
     " งั้นไปที่ห้องแกซะ "
     " ยายผมเจ็บนะ "
     " หุบปากเจ้าโสโครก ฉันน่าจะให้แกไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าถึงเป็นหลานก็เหอะ "
     " ยายอย่าทำผมเลย ผมเจ็บ "
     
" เข้าไปในห้องนอน ถอดเสื้อออก เช็ดตัวซะเร็วเข้า แล้วเอากรรไกรจากตู้ยา "
     " ได้โปรดอย่า "
     " เอาไอ้ของสกปรกนั้นไว้ในมือแล้วก็ดึงออก ถอกกะเจี๊ยว เดี๋ยวนี้ "
     " อย่า ยาย ได้โปรด "
     " ก้มลงไปดู อยากให้ตัดทิ้งมั้ย อยากมั้ย "
     " ไม่ ยาย "
     " ฉันสาบานเลยนะ ฟรานซิส ถ้าแก ฉี่ รดที่นอนอีก ฉันจะตัด หำ แกทิ้งให้ดู เข้าใจมั้ย..! "
     " ผมจะเป็นเด็กดี ผมสัญญา .. "

     ฟรานซิสวางแกนใส่ลูกเหล็กยกน้ำหนักบนพื้น ลุกขึ้นใส่ฟันปลอม อ้าปากลองแสยะเขี้ยวดู ถือคัมภีร์ออกมาจากตู้หน้าปกเขียนว่า " จับตาดู มังกรแดง ผู้ยิ่งใหญ่ " เปิดหน้าถัดไป ภาพข่าวนสพ.ถูกตัดแปะไว้ ฮันนิบาลมนุษย์กินคนช่วยผู้รักษากฎหมาย ตำรวจปรึกษาปีศาจร้ายในคดี ทูธแฟรี่ ใช้แผนโจรจับโจร .. ข้อเขียนของ เฟร็ดดี้ เลาด์ ,ติดภาพข่าว วิล แกรห์ม ลงข้างๆ
     เขาใช้ปากกามาร์กเกอร์สีแดงขีดฆ่าลงไปอย่างโกรธเกรี้ยวตรงฉายา ไอ้เขี้ยวสยอง ละเลงรูปถ่ายหน้า เฟร็ดดี้ พอเห็นรูป ดร.ฮันนิบาล เล็คเตอร์ เขาบรรจงไล้นิ้วมือรอบใบหน้านั้น

     เขาอยากพบกับ ดร.เล็คเตอร์ อยากพูดจาและแบ่งปันความรู้สึกปลาบปลื้ม ในมโนภาพที่เขาทั้งสองเห็นร่วมกัน ได้รับการยอมรับจากเขาในฐานะเป็น จอห์น เดอะ แบ็บติสต์ พึงยอมรับ พระองค์ ผู้จุติลงมา 
     ได้นั่งบนตักเขาเหมือนที่มังกรนั่งอยู่บนเลข 666 จากภาพชุดของ วิลเลียม เบลค และได้ถ่ายหนังการตายของเขา ขณะที่เขาได้หล่อหลอมวิญญาณเข้ากับพลังของพญามังกร ..

     ฟรานซิส สวมถุงมือยางก่อนเขียนจดหมายถึง ดร.เล็คเตอร์ ด้วยมือซ้ายลงบน กระดาษชำระ อย่างระมัดระวัง


ฟรานซิส โดลาร์ไฮด์เฟร็ดดี้ เลาด์ ,นักข่าวหัวเห็ดถูก วิล กระชากคอเสื้อวิล ต้องกลับไปปรึกษา ดร.เล็คเตอร์อีก
5.

     โรงพยาบาลรัฐบัลติมอร์ ชั้นดาษฟ้าภายใต้โครงเหล็กสูง
   
 " อรุณสวัสดิ์ วิล ดีใจที่คุณแวะมาอีก "
     
" เขาสลักไอ้นี่ไว้บนต้นไม้ใกล้บ้านตระกูล จาโคบี้ ด้วยมีดพกยี่ห้อบั๊ก "
     " เดินตามผมมาสิ "

     " เขามีเครื่องมืออีกชิ้นด้วย เครื่องตัด สลัก ประตู .. แต่ผมว่านั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาเอาไปด้วย มันหนักและเกะกะเกินไป "
     " และเขาก็ต้องถือไปไกลด้วย .. ไอ้นั่นมันเป็น สัญลักษณ์ ของอะไร? "

     " แผนกเอเชียศึกษาของ CIA ระบุว่ามันเป็นอักษรภาษาจีน ปรากฎบนไพ่นกกระจอก มันคือตัว มังกรแดง "
     " มังกรแดง .. ถูกต้อง เจ้าหนุ่มนี่เริ่มทำให้ผมชักสนใจซะแล้ว คุณชอบกรงออกกำลังกายของผมมั้ย วิล ทนายของผมพยายามค่อนแคะ ดร.ชิลตัน ให้จัดที่ๆดีกว่านี้ให้ผม ผมไม่รู้ว่าใครโง่กว่ากันนะ "
     " บางทีคุณอาจมีความคิดที่ .. "

     " นกโรบินอกแดงอยู่ในกรง ทำให้สวรรค์รุ่มร้อนเป็นไฟ .. เคยหน้าอกแดงมั้ย วิล เคยสินะ ผมมีสิทธิ์เข้ามาในนี้ 30 นาทีต่ออาทิตย์ "
     " พูดให้ตรงจุดหน่อย .. เขาคงคิดจะใช้มีดตัด สลัก เพื่อเข้าบ้าน แต่ไม่ได้ใช้ กลับพังประตูเฉลียงเข้าไปแทน เสียงดังทำให้ นายจาโคบี้ ตื่น เขาเลยยิงเหยื่อที่บันได นั่นไม่ใช่แผน เขาเลินเล่อซึ่งไม่น่าใช่ลักษณะของเขา "
     " อย่าด่วนตัดสินเขาสิวิล นี่มันงานแรกของเขา คุณไม่เคยตื่นเต้นมากๆเลยหรือ คล้าย เปิดบริสุทธิ์ (ดร.เล็คเตอร์คำรามขู่จะกัดหน้าวิล เอฟบีไอหนุ่มขยับถอยไม่แสดงท่าทีตกใจ) นั่นล่ะ ความกลัว ที่เราพูดถึง ต้องใช้ประสบการณ์เพื่อควบคุมมัน คุณรู้สึกได้ว่าผมเป็นใครตอนที่ผมปฏิบัติ อาชญากรรม "
     " ใช่ "
     
" ฉะนั้นคุณก็ไม่ได้ เจ็บ เพราะเข้าใจผิด หรือ สัญชาตญาณ ของคุณ .. แต่เพราะคุณไม่ได้ทำอะไรจนมันสายไปแล้ว "
     
" คุณจะพูดอย่างนั้นก็ได้ "
     
" แต่คุณ ฉลาด ขึ้น คิดสิว่าคุณจะทำอะไรถ้าคุณย้อนเวลาได้ "
     " ยิงหัวคุณก่อนที่คุณจะหยิบมีดได้ "
     " ดีมาก วิล ผมว่าคุณเก่งขึ้นนะ และนี่คือสิ่งที่หมอนั่นพยายามทำ เขากำลังปรับปรุง ทฤษฎี ของเขา เขากำลังพัฒนาฝีมือ ในแฟ้มคดีพูดถึง วิดีโอ ของครอบครัวลีดส์ ผมอยากดูนะ "
     " ไม่ได้ "
     
" ทำไมล่ะ "
     " มันจะเป็นการละลาบละล้วง "
     " คุณไม่ทำอะไรให้มันง่ายเลยนะ ยังเอาแต่ใจเหมือนเดิม ผมจะโทรไปหาถ้านึกอะไรได้อีก จะทิ้งเบอร์ไว้มั้ยล่ะ "
     " เวลาของเราหมดแล้ว สำหรับตอนนี้ " วิล ได้ยินเสียงออดจึงเดินผละไป
     " นี่มันครั้งแรกของเขา ที่แอตแลนต้าเขาทำได้ดีขึ้น แน่ใจได้เลย วิล ที่รัก งานนี้มี การบ้าน ให้คุณทำเยอะแน่ ฝากความรักถึง มอลลี่ และ จอช ด้วยล่ะ ลาก่อน "
     
     บาร์นี่ย์,บุรุษพยาบาลนำโทรศัพท์สายตรงมาไว้ในห้องขังดร.เล็คเตอร์เพื่อคุยกับทนาย
     " สวัสดี ดร.เล็คเตอร์ ผมเตรียมเอกสารที่คุณขอ .. " สายหลุด
     ดร.เล็คเตอร์วางหูแล้วกดหมายเลขใหม่ติดต่อเลขา ดร.บลูม แผนกจิตวิทยา ม.ชิคาโก  ปลอมตัวเป็น บ๊อบ เกียร์ หลอกขอที่อยู่ วิล แกรห์ม -> ตู้ปณ. 680 มาราธอน ฟลอริด้า

     " อกแดงอยู่ในกรง 906.9 .. นกโรบินอกแดงอยู่ในกรง ทำให้สวรรค์รุ่มร้อนเป็นไฟ .. " บรรณารักษ์หัวหยองค้นเอกสาร
     " ใช่นั่นล่ะ " วิล ยืนยัน
     " วิลเลียม เบลค ออเกรี่ ออฟ อินโนเซ็นต์ "
     " คิดว่ามีมั้ย "

     " น่าจะมีค่ะ เรามีหนังสือบทกวีเกี่ยวกับภาพวาดของ William Blake : วิลเลียม เบลค รับกาแฟด้วยมั้ยคะ "
     
" เอา ขอบคุณ "
     วิล แกรห์ม ถึงกับผงะเมื่อเปิดเห็นภาพผลงานชิ้นที่ 19.

     The Great Red Dragon and the Woman Clothed in Sun : พญามังกรแดง กับ สตรีประดับอาภรณ์สุริยะ

ฟรานซิส โดลาร์ไฮด์ กับ รีบ้า แม็คเกลน
6.

     โครมาลักซ์ ศูนย์ล้างฟิลม์ ชายรูปร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปในห้องแล็ปมืด
     " ผม ฟรานซิส โดลาไฮด์ ผมมารับพัสดุอินฟราเรด "
     " ใช่สิ เอาหลังชนระตูแล้วเดิน .. มาข้างหน้า 3 ก้าวจนคุณยืนบนกระเบื้อง มันจะมีเก้าอี้อยู่ทางซ้ายมือ มร.ดี คนเดียวกับที่เป็นหัวหน้าฝ่ายบริการใช่มั้ย ฉัน รีบ้า แม็คเกลน อีกวินาทีเดียวแล้วฉันจะเปิดไฟให้ เอาล่ะได้แล้ว คุณจะเอาอินฟราเรดไปทำอะไรเหรอ สำหรับสวนสัตว์น่ะ "
     " พวกเขาอยากถ่ายภาพสัตว์กลางคืน "
     " ดีจัง ฉันรักสัตว์ แต่ฉันก็ต้องขอเตือนนะ ของพวกนี้มันอ่อนไหวมาก ถือลำบากนะ(หยิบอุปกรณ์จากตู้เหล็กยื่นให้) แต่ฉันว่าฉันคงไม่ต้องบอก "

     " สวัสดี รีบ้า อ้อ มร.ดี โว้ว .. ผมไม่ได้มาขัดจังหวะสินะ "
     " เปล่า ราล์ฟ "
     " ฝนกำลังจะตกแล้ว ผมจะไปส่งที่บ้าน "
     " คุณขี่มอเตอร์ไซค์จะช่วยฉันหลบฝนได้ไง "
     " ผมยังคิดว่าเราอาจจะไปไหน .. แล้วหาอะไรดื่มนิดหน่อย " ที่จริง ราล์ฟ กะฟัน รีบ้า
     " ฉันมีรถกลับแล้ว "
     " งั้นไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา " ราล์ฟถอย

     " ฉันเกลียดพวกแกล้งสงสารที่สุดเลย โดยเฉพาะพวกหน้าหม้ออย่าง ราล์ฟ แมนดี้ ขอโทษนะ "
     " ผมไม่สงสาร "
     ฝนตกหนักขณะรีบ้ายืนรอรถโดยสารอยู่ในร่ม มร.ดีขับรถตู้มาจอดเทียบ
     " กลับกับผมเถอะ "
     " ขอบใจแต่ฉันนั่งรถเมล์ทุกที "
     " แมนดี้ มันงี่เง่า ให้ผมไปส่งเพื่อเป็นเกียรติเถอะ "

     " จะเข้ามาข้างในมั้ย ฉันจะหาอะไรให้ดื่ม " เห็นท่าที มร.ดี อึดอัด " โอกาสหน้าแล้วกัน .. "
     " ผมจะเข้า "
     " งานที่สวนสัตว์จะมีเมื่อไหร่เหรอ "
     " คงอาทิตย์หน้า เขาจะโทรมาคอนเฟิร์ม "
     " ฉันชอบสวนสัตว์ จะว่าไปแล้วครั้งแรกที่ฉันจำได้คือได้ดู เสือภูเขา ตอนฉันอายุ 5 ขวบ ฉัน ตาบอด ตอนอายุ 7 ขวบ ติดเชื้อน่ะ ส่งมีดให้ฉันหน่อยสิ(รีบ้าหั่นเค้กได้คล่องแคล่ว) ฉันพยายามจดจำภาพเสือภูเขานั้นไว้เสมอ
     แต่มาถึงตอนนี้ ต้องขอบอกว่าฉันเห็นในหัว คงจะไม่เหมือนเสือภูเขาเอาซะเลย คงจะเหมือน ลา หรือ แพะ มากกว่า(ตัดเค้กชิ้นหนึ่งใส่จานยื่นให้) บางครั้งฉันก็สงสัยนะว่าเคยเห็นมันจริงๆรึเปล่า หรืออาจเป็นความเพ้อฝันของฉันเอง คุณโอเคนะ คุณเป็นคนไม่ค่อยพูดใช่มั้ย "
     " คงงั้น "

     " ฉันขอพูดอะไรบางอย่างซะเลยนะ (เดินอ้อมเคาน์เตอร์มาประชิด) ฉันฟังคุณพูดก็รู้ได้เลยว่า .. คุณเสริมเพดานปาก แต่ฉันเข้าใจที่คุณพูดดีนะ เพราะคุณพูดชัดมาก ถ้าคุณไม่อยากพูดกับฉันก็ไม่เป็นไร ฉันอยากให้คุณพูดนะเพราะฉันรู้ว่ามันเป็นยังไงที่ผู้คนชอบคิดว่า้เรา ต่าง จากคนอื่น "
     " ดี ดีนี่ "
     " ขอฉันจับใบหน้าคุณได้มั้ย ฉันอยากรู้ว่าคุณยิ้มหรือว่าคุณหน้าบึ้งอยู่ ฉันอยากรู้ว่าฉันควรจะหยุดพูดหรือเปล่า "
     " เชื่อเถอะว่าผมยิ้มอยู่ (จับมือเธอออก ไม่ให้สัมผัส) ผมต้องรีบไปแล้ว "
     " ถ้าฉันทำให้คุณโกรธ ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ "
     " เปล่า "   
     
    next chapter >>
chapter [ 1- 3 ] [ 4 - 6 ] [ 7 - 9 ] [ 10 - 12 ]

the silence of the lambs   hannibal   Gallery     Eng-movie script
  -: Star Storyboard Menu :-
piraChan Homepage