4.
เคานต์โอลาฟกับการแต่งงานมหัศจรรย์ โรงละครขึ้นป้ายเรื่อง ขณะสมาชิกคณะละครเร่งทำงาน เตรียมความพร้อมขั้นสุดท้าย ฝ่ายเม้คอัพแต่งหน้า ช่างควบคุมแสง ผู้กำกับเวที ไฟ,ฉาก คนจัดดอกไม้ นักดนตรี .. อยู่ตรงโน้นบ้างตรงนี้บ้างแต่ละคนยุ่งจนไม่สนใจพวกเด็กๆเลย หนุ่มมือตะขอรับฝากเสื้อนอกแขกผู้มีเกียรติตาวาวเมื่อเห็นนักวิจารณ์ คอลัมนิสต์ ชื่อดัง " นักวิจารณ์ เสื้อคลุมครับ "
" ไม่ต้องมาประจบผมหรอก "
แขกเหรื่อทะยอยเดินเข้ามาจับจองที่นั่ง
" เขามีแผนอะไร ทำไมให้เราแสดงละคร " ไวโอเล็ต
" เขาใช้ไอ้นี่เป็นเครื่องมือ คน 2 คนแต่งงานกัน แต่ละคนจะมีสิทธิ์ใช้เงินของอีกฝ่าย " เคลาส์
" นี่แค่ละคร แต่งงานปลอมๆเขาฮุบมรดกไม่ได้ " ไวโอเล็ต
" ไม่ได้เหรอเจ้าพวกกบฎ ซีซาร์ต้องตายๆๆ " เคานต์โอลาฟโผล่พรวด(แบบนี้ทุกที)
" การแต่งงานที่สมบูรณ์ต้องดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ศาล มันบอกไว้ในนี้ " เคลาส์ชี้คัมภีร์กฎหมาย
" ผู้พิพากษาสเตราส์ คุณพร้อมที่จะออกโรงหรือยัง " เคานต์โอลาฟและสมุนสองคนปรบมือเกรียว
" ดูเธอสิ ไวโอเล็ต เธอสวยมากๆเลย เธอเป็นเจ้าสาว ฉันเป็นผู้พิพากษา ใครเป็นเจ้าบ่าว? " ผู้พิพากษาสเตราส์แต่งตัวเต็มยศด้วยเสื้อคลุมศาล และสวมวิกผมสีขาว เธอถือหนังสือเล่มเล็กๆเล่มหนึ่งด้วย
" ไม่ค่ะคุณยังไม่เข้าใจ ละครไม่เป็นเรื่องจริง " ไวโอเล็ตอธิบาย
" ใช่ มันต้องสมจริง ผมถึงเลือกคุณมาเล่น นักแสดงคนอื่นๆยังขาดอะไรนะ? " โอลาฟ
" ผม? มือ? " เจ้ามือตะขอโผล่งคำ
" ตอบซื่อเบื้อจังนะแก .. อย่าลืมนะครับ ผู้พิพากษาสเตราส์ คุณต้องพูดทุกคำให้เหมือนพิธีจริงเป๊ะๆ ข้างนอกมี แมวมอง ดารา ถ้าคุณแสดงดีรับรองรุ่ง " เคานต์โอลาฟโปรยคำหวาน
" พูดให้ฉันประหม่าทำไม โอย ตื่นเต้ล " ผู้พิพากษาสาวใหญ่เคลิ้มฝัน
" พากันไปแต่งหน้าใหม่ เล่นให้ดี ใช้ความประหม่าไร้เดียงสาให้เป็นประโยชน์ " เคานต์โอลาฟเคี่ยวเข็ญ
" ทุเรศที่สุด ไวโอเล็ต อายุ 14 แต่งงานไม่ได้ " เคลาส์แย้ง
" ได้สิ ถ้าได้รับอนุญาตจากผู้ปกครองซึ่งคือใคร? อ๋อ ใช่ ฉันเองไง! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไปอ่านดูซะ หนอนหนังสือ พอเธอพูด'รับค่ะ'และลงชื่อในทะเบียนสมรส เธอจะเป็นเจ้าสาวของฉัน เธอจะถูบ้าน ทำกับข้าว นวดตาปลา และตัดเล็บซีดเหลืองให้ฉัน การแต่งงานไม่ใช่ของง่าย เธอต้องทำงานหนัก " โอลาฟพล่ามน่าคลื่นไส้
" ฉันไม่มีทางพูดว่ารับค่ะ " ไวโอเล็ต
" ฉันว่าเธอต้องพูดนะ " ควักวิทยุคลื่นสั้นออกมาจากเสื้อคลุม " ถ้าเธอมองขึ้นไปบนนั้น "
" ปล่อยน้องฉันนะ " ไวโอเล็ตมองเห็นซันนี่ถูกจับแขวนตะกร้าบนหอคอยสูงลิ่ว
" ได้เลย ปล่อยเธอได้ " โอลาฟพูดผ่าน ว.
" ไม่..! " ไวโอเล็ต และ เคลาส์ร้องเสียงหลง
" หยุดไว้ตรงนั้นก่อน ถ้าเธอไม่พูด หรือถ้ามีอะไรขัดขวางละครวันนี้ แค่ฉันออกคำสั่งคำเดียว เด็กนั่น(ซันนี่)จะตกลงมา ทั้งเปล ทั้งเด็ก โพ๊ละ แอ๊ะ! "
" คุณทำได้ไง แกยังเด็กอยู่เลย "
" โถ ไวโอเล็ต เธออายุ 14 แล้ว น่าจะรู้ว่าคนเราไม่ได้ทุกอย่างตามต้องการหรอก เธออยากมีชีวิตแสนสุข มีหลังคาคุ้มหัว มีบ้านเป็นของตัวเอง อะไรเทือกนั้น แล้วสิ่งที่ฉันอยากได้ล่ะ? ฉันอยากได้ทรัพย์สมบัติมหาศาล ฉันอยากให้การสืบสวนเกี่ยวกับฉันสิ้นสุดลง และเธอจะช่วยให้ฉันสมปรารถนา คืนนี้แฟนๆรอดูเราอยู่ "
" ท่านผู้มีเกียรติครับ กรุณาปรบมือให้กับ ละครเรื่องการแต่งงานมหัศจรรย์ " โฆษกประกาศเสียงดังผ่านลำโพงเครื่องขยายเสียง
" ไม่นะ พี่จะแต่งงานกับเขาไม่ได้ " เคลาส์ยืนกราน
" พี่ต้องทำ " ไวโอเล็ต
" ไม่มันต้องมีทางออก มันต้องมีทางออก " เคลาส์
" ไม่ ไม่ใช่ครั้งนี้แน่ แต่.. ไปเถอะ เคลาส์ ไป ! " ไวโอเล็ต
" นายอูฐ ขึ้นเวที ขยับโหนกแกมาขึ้นเวที ไอ้อูฐโว้ย " เคานต์โอลาฟกำกับอยู่หลังเวที
ผู้หญิงหน้าขาวเหมือนผี 2 คนแหกปากร้องเพลงโหมโรง " ไม่มีสิ่งใดในโลกพรากท่านเคานต์ไปจากเจ้าสาว ๆ ไม่มี ๆ (เปิดม่าน) วันนี้ช่างเหมาะจะจัดพิธีแต่งงาน ถ้าเพียงแต่ท่านเคานต์รูปหล่อจะมารับเจ้าสาวที่นี่ ท่านเคานต์ขนดก มีความกล้าหาญเป็นเลิศ ท่านเคานต์ผู้หาใครเปรียบไม่ได้ (ดนตรีบรรเลง) "
" ไวโอเล็ตจะทำยังไง " เคลาส์ขาดคู่คิด " มันต้องมีทางออก มันต้องมีทางออกสิ " แหงนหน้าดูท้องฟ้าไล่ขึ้นไปสุดหอคอย
" การออกรบที่ห้าวหาญทำให้เขามาถึงช้า ช่างเสื้อหัวโล้นผู้เงียบขรึมก็ขโมยหัวใจเจ้าสาวไปเสียแล้ว .. โอ้ อนิจจา เจ้าบ่าวเป็นเพียงคนถ่อย หน้าตาเทียบกับท่านเคานต์ไม่ได้สักนิด
ถ้าเพียงแต่ท่านเคานต์รูปหล่อจะปรากฏกายขึ้นมา " โฆษกพากษ์เองเออเอง
" พิธีมงคลสมรสไม่เห็นมหัศจรรย์ตรงไหน " ผู้ชมบ่นเพราะบนเวทีฉากในร้านตัดเสื้อ มีหุ่นผู้ชายใส่สูทเท่ๆยืนนิ่งสนิท
" แต่ช้าก่อน นั่นอะไรนะนั่นอะไร? " ผู้หญิงหน้าขาวหยุดร้องลำตัด ชี้มือชี้ไม้ไปหลังแถวเก้าอี้ผู้ชม(เคลาส์ใจหายแว้บหยุดไต่เชือกทันใด) " นั่นคือท่านเคลาส์โอลาฟ กับ เฮลิคอปเตอร์คู่ใจ "
" ไม่ยักรู้ว่าเรื่องนี้ทุ่มทุนสูง " นักวิจารณ์เปรยกับตำรวจมืด
เคลาส์โล่งอกนึกว่ามีใครเห็น เขารีบไต่เชือกสูงขึ้น(เคลาส์เหวี่ยงปลายร่มซึ่งผูกเชือกยาวไปเกาะกำแพงหอคอยชั้นบนแล้วไต่ขึ้นไปจะช่วยซันนี่) ขณะโอลาฟทำเซอร์ไพร้สดิ่งพสุธาลงสู่พื้นเวที(ที่จริงใช้สลิงดึง) " ใช่ ผมมาแล้ว ผมมาแต่งงานกับเจ้าสาว และสำหรับคุณ(ชักดาบออกมา จ้องหน้าหุ่นพลาสติกเขม็ง) " คุณโดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว "
ป้องปากพูดกับผู้ชม " คำเตือนฉากต่อไปอาจมีความรุนแรงอยู่บ้าง .. ไปให้พ้นไอ้คนถ่อย ! " ฟันดาบตัดคอหุ่นพลาสติก ตีเข่าลำตัว " ไอ้โล้นหัวงู นี่แน่ะ นี่แน่ะ หย่อนเชือกลงอีกหน่อยซิ (ยืนตัวตรง) เริ่มพิธีแต่งงานได้เลย " เชือกดึงชุดพลร่มขาดสองท่อนแปลงร่างเป็นเจ้าบ่าวในชุดท่านเคานต์เก๋ากึ๊กเต็มยศ
ไวโอเล็ตสวมชุดเจ้าสาวควงคู่พี่หนวด(สักขีพยาน)แต่งชุดสูทครึ่งซีกเป็นชายและหญิง? เดินตามพรมแดงไปหน้าเวที
" อย่ามองลงข้างล่าง " เคลาส์กลั้นใจไต่ถึงยอดหอคอย
" ท่านเคานต์โอลาฟยินดีรับหญิงคนนี้เป็น ภรรยา ถูกต้องตามกฎหมาย จะร่วมทุกข์ร่วมสุขจนตายจากกันหรือไม่ " ผู้พิพากษาสเตราส์ท่องบทแทรกอยู่ในคัมภีร์กฎหมาย
" จนกว่าจะตายห่ะ .. อะ ผมรับแน่นอนครับ "
" และเธอ ไวโอเล็ต โบดแลร์ ยินดีรับเคานต์โอลาฟเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฏหมาย จะร่วมทุกข์ร่วมสุขจนตายจากกันหรือไม่ "
" ผู้พิพากษาสเตราส์ (ไวโอเล็ตสะอื้นไห้อยากบอกความจริง แต่โอลาฟดึงเสาอากาศวิทยุขู่) หนูรับค่ะ "
" เธอไม่คู่ควรกับเขา " นักวิจารณ์
" ใช่เลย " ตำรวจมืด
" คุณก็คิดงั้นเหรอ " นักวิจารณ์ใช้ผ้าเช็ดหน้าป้ายขอบตา
" ใช่ ไม่คู่ควร " ตำรวจมืดซึม
" เอาล่ะ ทีนี้ก็เหลือแต่การจดทะเบียนสมรสของคู่บ่าวสาว เพื่อให้การสมรสครั้งนี้ .. " ผู้พิพากษาสเตราส์
" .. ถูกต้องตามกฎหมาย " เคานต์โอลาฟว่าต่อ
ก้านเหล็กของร่มที่ยึดผนังหอคอยร่วงหล่นไปพร้อมกับเชือก เคลาส์รีบใช้มือคว้าจับพื้นไม้เหวี่ยงตัวข้ามกำแพง ทรุดตัวพักเหนื่อยบนพื้นในหอคอย ซันนี่หัวเราะดีใจตะกายมือทุบตะกร้า โอลาฟก้มลงเซ็นในทะเบียนสมรสก่อน ไวโอเล็ตเงยหน้ามองเห็นตะกร้าขังซันนี่ถูกดึงกลับเข้าข้างใน
" ซันนี่ กุญแจอยู่ไหน กุญแจเปิดล็อคน่ะ " เคลาส์ดึงรอกจนตะกร้าซันนี่ชิดผนัง
" อายส์(ดวงตา) " ซันนี่ชี้มือน้อยๆ
เคลาส์หันไปมองผนังที่มีเลนส์(แว่นขยาย)ขนาดมหึมาในกรอบวงกลม ถูกยึดโยงกับผนังบนและล่างด้วยโครงเหล็กแข็งแรง เคลาส์ล้วงกระเป๋าดูภาพสเก็ตช์ต้นแบบของลุงไอค์
" เซ็นด้วยมือขวา " โอลาฟกำชับไวโอเล็ต
ท้องฟ้าเปิด แดดลอดก้อนเมฆส่องลำแสงลงหอคอย สะท้อนไปมาจากยอดโฟกัสสู่เลนส์ดวงตาเป๊ะ! ก่อนวูบ เคลาส์เดินไปดูใกล้ๆ มือหมุนทิศทางขยับไปใจกลางเมือง ขยายให้เห็นพื้นที่ไฟไหม้บ้าน และนึกถึงคำพูด มร.โพ.. ฉันมาแจ้งให้พวกเธอทราบถึงเหตุการณ์โชคร้ายอย่างยิ่งยวด พ่อแม่เธอเสียชีวิตในกองเพลิงที่เผาบ้านเธอ .. เคลาส์เฉลียวใจ " มันไม่ได้เกิดขึ้นเองแน่ "" รีบเซ็นเร็วๆเข้าซี่ " เคานต์โอลาฟเร่ง
" แง๊ !(ระวังข้างหลัง) " ซันนี่ร้อง
ไอ้มือตะขอเหวี่ยงแขนเฉียดใบหน้าเคลาส์ไปปักผนัง " ดูสิ บ้านสวยๆพังหมดแล้ว แกอย่าอยู่เลย "
มันวิ่งทิ้งตัวกะฆ่าเคลาส์แต่วืดอีก ร่างถลำตกลงไปนอกหอคอย " เจ้านาย .. "
" มีอะไร ตอนนี้ฉันกำลังยุ่ง " โอลาฟกระซิบบอกผ่าน ว.ที่ปกเสื้อสูท
" เรามีปัญหาแล้ว "
" แกอยู่ไหน ! " แยกเขี้ยวใส่ ว.
" ข้างบน .. หวัดดี " ไอ้มือตะขอโบกมือข้างปกติทักทายลูกพี่ มือตะขอเกี่ยวติดกรง(ตะกร้า)ขังซันนี่ ลอยเท้งเต้งอยู่กลางอากาศ
โอลาฟดึงเสา ว.ลง " และละครก็อวสานลงตรงนี้ "
" นี่ไม่ใช่ละคร โอลาฟ ขู่จะฆ่าซันนี่ถ้าหนูไม่ยอม " ไวโอเล็ตแฉ
" พูดจาเหลวไหล " โอลาฟ
" ทุกคนฟังหนูก่อน เขาแต่งงานกับหนูเพื่อหวังฮุบสมบัติตระกูลโบดแลร์ "
" อันที่จริงเธอก็พูดถูก ผมกับไวโอเล็ตได้เป็นคู่สามีภรรยากันแล้ว เพราะเราสองคนเข้าพิธีสมรสกันอย่างเป็นทางการ และกล่าวคำปฏิญาณตามกฎหมายต่อหน้าท่านผู้พิพากษาผู้ทำพิธี " เคานต์โอลาฟแบไต๋
" คุณพระช่วย ฉันทำอะไรไป ฉันขอโทษฉันไม่รู้ " ผู้พิพากษาสเตราส์
" สิ่งแรกที่ผมตั้งใจจะทำคือแยกสองคนน้องไปให้คนอื่นเลี้ยงคนละที่ และส่งไปอยู่ไกลสุดขอบโลก เด็กพวกนั้นพออยู่ด้วยกันแล้วร้ายกาจนัก "
" มร.โพ " ไวโอเล็ตขอความเห็นใจ
" แกไอ้คนชั่วช้าต่ำทราม รีบจับเขา ! " มร.โพ
" ข้อหาอะไร? " ตำรวจมืด
" ข้อหาเป็นปีศาจโลภสมบัติ เร็วสิ " มร.โพ
" อ๋อ ผมเป็นปีศาจ ผมน่ะเหรอปีศาจ คุณต่างหากเป็นปีศาจ เด็กพวกนี้พยายามจะบอกคุณ แต่คุณไม่ยอมฟัง ไม่มีใครเคยฟังคำพูดเด็กๆเลย คุณคิดว่าคุณไม่ผิดเหรอ คุณเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด กระดาษใบนี้มอบสิทธิ์ให้ผมยึดทรัพย์สมบัติแล้ว พวกคุณไม่มีทางทำอะไรได้เลย " เคานต์โอลาฟได้ที
จังหวะนั้นท้องฟ้าเปิดอีกครั้ง แสงแดดส่องกระทบหอคอย หักเหผ่านเลนส์โฟกัสไหม้กระดาษ(ใบทะเบียนสมรส)ที่เคานต์โอลาฟถืออยู่พอดี เคลาส์ " เร็วสิ มาเร็ว "
" ฉันเล่นดีมั้ย ดูโหดร้ายไปเหรอ(โอลาฟเอาแต่จ้องหน้าไวโอเล็ตยังไม่รู้ว่าไฟไหม้ลามกระดาษเกินครึ่ง) ไหนลองติชมมาซิ จ๊าก ! " เขาสะบัดมือร้อนวาบ เห็นใบหน้าเคลาส์ขยายผ่านเลนส์บนหอคอยถนัดชัดแจ๋ว
ผู้ชมลุกขึ้นจ้องเคานต์โอลาฟเป็นตาเดียวกัน
" การแต่งงานไม่ใช่ของง่าย อ้ออีกอย่างคุณแสดงละครห่วยแตกชะมัด " ไวโอเล็ตเยาะเย้ย
" เดี๋ยวๆ มาคุยกันดีๆเถอะนะ (ผู้ชมย่างก้าวเข้ามาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อท่านเคานต์กำมะลอ) ถ้าคุณทำอะไรผม เท่ากับคุณลดตัวมาอยู่ระดับเดียวกับผม แถมเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้กับเด็กๆอีกด้วย " พูดไม่ทันขาดคำ เคานต์โอลาฟถูกกุญแจคล้องข้อมือ
" มีความผิด..! " ศาลพิพากษา
ผมดีใจที่จะบอกว่าเคานต์โอลาฟถูกจับกุมด้วยข้อหาที่มากมายเกินจะกล่าวหมด ก่อนถูกจองจำตลอดชีวิต ศาลมีบัญชาให้โอลาฟชดใช้กรรม และทนทุกข์เหมือนที่เขาทำกับเด็กๆ
เด็กกำพร้าโบด์แลร์ทำสำเร็จ นั่นคือฉีกหน้ากาก มือวางเพลิง ผู้โหดเหี้ยม และไขปริศนาเพลิงไหม้บ้านโบด์แลร์ได้ ถ้าโลกยุติธรรมแบบนี้ก็คงดี
เคานต์โอลาฟหายตัวไปหลังจากคณะลูกขุนเพื่อนเขากลับคำตัดสินโทษ สำหรับเด็กๆโบดแลร์สิ่งที่อยู่เบื้องหน้า(อนาคต)ยังไม่ชัดเจน แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขารู้ขณะปีนขึ้นเบาะหลังรถมร.โพ พวกเขาจะก้าวต่อไป ..
" ไม่ต้องห่วงนะเด็กๆ อีกไม่นานตำรวจต้องจับเคานต์โอลาฟได้ ไม่มีวันที่เราจะเจอคนชั่วๆคนนั้นอีก ก่อนไป .. เรายังมีเวลาแวะไปที่ๆหนึ่ง " มร.โพ
เด็กกำพร้าโบดแลร์มีโอกาสแวะเยี่ยมสถานที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นคฤหาสน์ประจำตระกูลที่พวกเขาอาศัยอยู่กับพ่อแม่ ซากปรักหักพัง ฝุ่นละอองจากการเผาไหม้ บางส่วนยังคงหลงเหลือและปลิววนในอากาศ บุรุษไปรษณีย์เพิ่งนำจดหมายมาส่งในตะกร้า
" ไวโอเล็ต เคลาส์ และ ซันนี่ .. จ่าหน้าถึงเรา " ไวโอเล็ตอึ้ง
" ดูตราไปรษณีย์สิ มีทั้งอังกฤษ เคนยา และ ไอซ์แลนด์ ผมก็ไม่รู้มาจากไหน " เคลาส์
" ใครส่งมาเหรอ " ไวโอเล็ตถามน้องชาย
เขาพลิกดูหลังซองเขียนกำกับว่า คุณและคุณนายโบดแลร์ " พ่อ กับ แม่ "
" จดหมายฉบับนั้น จดหมายที่หายไปไง " ไวโอเล็ตเปิดซองเริ่มต้นอ่าน ..
ลูกๆที่รัก ตั้งแต่ออกเดินทาง เราคิดถึงลูกมาก มีเรื่องเกิดขึ้น เราจึงหายไปนานกว่าเดิม สักวันเมื่อลูกโตขึ้น ลูกจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับมิตร และอันตรายที่ต้องเจอ บางครั้งโลกก็ดูร้ายกาจและน่ากลัว แต่เชื่อเถอะว่าโลกนี้มีสิ่งดีๆมากกว่าสิ่งเลวๆ สิ่งที่ลูกต้องทำคือมองหามัน สิ่งที่ดูจะเป็นโชคร้ายไม่จบไม่สิ้นนั้นจริงๆแล้วอาจเป็นก้าวแรกของการเดินทาง เราหวังว่าจะได้กลับมากอดลูกเร็วๆนี้
หากจดหมายมาถึงก่อนขอให้รู้ว่าเรารักลูก เราภูมิใจที่รู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต ลูกทั้งสามคนจะดูแลกันด้วยความเมตตา กล้าหาญ ไม่เห็นแก่ตัวเหมือนที่เป็นมาเสมอ ขอให้ลูกจดจำไว้และอย่าได้ลืมเป็นอันขาด ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนตราบใดที่เรายังมีกันและกัน นั่นคือเรามีครอบครัวและบ้านที่อบอุ่น รัก .. จากพ่อและแม่ "
วิธีส่งมอบภารกิจนั้นมีหลากหลายรูปแบบ แต่วิธีที่ไม่ค่อยปรากฏและน่าแปลกใจที่สุดคือการส่งต่อ กล้องส่องทางไกล คุณผู้ชมที่รัก มีบางคนที่ไม่รู้จักความทุกข์เศร้า พวกเขาหาความสบายใจจากการดูหนัง หนังสือชุด อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย ที่ไม่มีเสียงนกร้อง หรือ เสียงหัวเราะของภูติแคระ มีบางคนรู้ว่าโลกนี้มี ปริศนา ให้ไขอยู่เสมอ
พวกเขาหาความสบายใจจากการค้นคว้า และ จดบันทึกหลักฐาน แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับคนเหล่านั้น หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับเด็กๆโบดแลร์ซึ่งรู้ว่าโลกนี้มี บางอย่าง เสมอ อะไรบางอย่างที่ต้องประดิษฐ์ ต้องอ่าน ต้องกัด บางอย่างที่ต้องทำเพื่อสร้างที่หลบภัยไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน คนประเภทนี้แหละที่ผมพูดได้ว่า หาความสบายใจจากกันและกัน ..
end text by piraChan re-write from Thai-subtitled Catalyst Alliance(ThaiLand) co,Ltd.
อ้างอิงจาก หนังสือชุด อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 1.ลางร้ายเริ่มปรากฏ 2.ห้องอสรพิษชวนผวา 3.บ้านประหลาด พิมพ์ครั้งที่ 1 กค.2546 นานมีบุ๊คส์ พับลิเคชั่นส์ เลโมนี สนิกเก็ต-เขียน อาริตา พงศ์ธรานนท์-แปล
chapters [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]
Pantip.com preview nZcenama JimCarreyOnline gallery1. gallery2. Sign Guestbook
-: Star Storyboard :-
Pantip.com preview nZcenama JimCarreyOnline gallery1. gallery2. Sign Guestbook
-: Star Storyboard :-