Looper (2012) : ทะลุเวลา อึดล่าอึด

     ไรอัน จอห์นสัน ผู้กำกับหนังอินดี้อย่าง เดอะ บราเธอร์ส บลูม ,บริค บอก ลูเปอร์ ผลงานเรื่องล่าสุดของเขามีลักษณะเฉพาะตัวอย่างมาก ผู้ชมต้องคิดให้ออกว่ามันเกิดขึ้นที่ไหน หากคิดว่าตัวรู้แจ้งแล้วมันก็จะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่แตกต่าง พอถึงตอนท้ายเรื่องทุกอย่างเข้าที่เข้าทางมันจะออกมาสมเหตุผล และ ที่เพลิดเพลินที่สุดคืออารมณ์ผู้ชมคงจะสงสัยว่าตัวนั่งอยู่ในไทม์แมชชีนหรือเปล่า

     โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ เป็นคนปั้นโปรเจกต์นี้มากับมือบอก นี่ไม่ใช่หนังไซไฟแบบที่เคยเห็นผ่านตากันมาก่อน ไม่มียานอวกาศ หรือ แกดเจ็ตล้ำยุค หนังฮอลลีวู้ดกระแสหลักมักจะดูถูกสติปัญญาคนดู มีข้อแก้ตัวที่จะทำอะไรโง่ๆออกมา ตรงกันข้ามกับ คริส โนแลน เขารักคนดู ไม่เคยดูถูก เช่นเดียวกับ ไรอัน จอห์นสัน เขาสนใจเพียงได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ทำออกมาให้กระจ่างชัด และ ทุ่มเทสุดฝีมือ โดยไม่ต้องถ่อมตัวแล้วเชื้อเชิญผู้ชมออกมาดู

     บรูซ วิลลิส กับ เอมิลี บลันต์ บอกนี่คืองานแสดงดีที่สุดที่เคยเล่นมา เป็นไปได้ไหมว่า ลูเปอร์ จะทำลายขอบเขตจำกัดของจินตนาการเหมือนกับ เดอะ เมทริกซ์ เคยทำไว้เมื่อ 13 ปีก่อน ด้วยจุดขายเรื่องราวอันสลับซับซ้อน ผสมฉากแอ็คชั่นเร้าใจ ดรามาเอาใจหนังตลาด และ ปรัชญาไฮคอนเซ็ปต์ ผู้ชมกำลังถูกยั่วยวนเข้าไปในจักรวาลหนึ่งที่มวลสารถูกยักย้ายถ่ายเทอย่างต่อเนื่อง ฮีโร่ไม่จำเป็นต้องมีมาดพระเอก ตัวร้ายเองก็ไม่เลวทรามนัก หนังเดินทางข้ามเวลาก็จริงแต่ไม่เกี่ยวกับวิธีข้ามเวลา โลกอนาคตดูแปลกตาแต่ก็คุ้นเคย

     หนังนำพาผู้ชมเดินทางวนเวียนไปสู่พื้นที่มืดมนราวเขาวงกตแทบหาทางออกไม่ได้ ปลุกไอเดียทุกอย่างที่มีอยู่ของหนัง เบลด รันเนอร์ ,แคร์รีย์ ,วิทเนสส์ หรือ อินเซ็ปชั่น ซึ่งทำเงินทั่วโลกได้ถึง 871 ล้านเหรียญ แสดงว่าคอหนังกระแสหลักยอมรับบทหนังฉลาดล้ำได้ ไรอัน จอห์นสัน กับ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ เคยร่วมงานกันครั้งแจกจากหนังวัยรุ่นนัวร์เรื่อง บริค ผู้ชมรู้จักเขาจากหนังเบาสมองทางโทรทัศน์ ดังนั้นผู้กำกับและนักแสดงต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าทำอะไรได้บ้าง จากประสบการณ์ตรงนี้ทั้งคู่รู้สึกโตขึ้น มีความมั่นใจมากขึ้นว่าจะทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

     ไรอัน จอห์นสัน ตัดสินใจสานต่อบทหนังที่เขาลงมือเขียนไว้ก่อนหน้า บริค โดยยึดตัวละครศูนย์กลางของเรื่องคือ โจ หรือ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ ไว้ในใจ เสนอตัวต่อผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร ส่งบทไปให้สตูดิโอต่างๆโดยประชื่อ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ ก่อน บรูซ วิลลิส จะเข้ามาสมทบ จอห์นสันยอมรับว่าดูยังไงกอร์ดอน-เลวิตต์ กับ วิลลิส ก็ไม่คล้ายกัน แต่กอร์ดอน-เลวิตต์ต้องการทำในสิ่งที่แตกต่างจากที่เคยเป็น คาซูฮิโร ซูจิ ช่างแต่งหน้าจึงแปลงโฉมตัวละครในส่วนจมูก และ ริมฝีปาก ให้คล้ายคลึงกัน เมื่อจอห์นสันเห็นลีลาการแสดงของกอร์ดอน-เลอิตต์ซ้อนทับบุคลิกของวิลลิสได้ดีจึงโล่งอก

     ลูเปอร์ เล่าเรื่องราวเกิดขึ้นในปี 2044 ซึ่งคนยุคนั้นบางพวกกลายพันธุ์มีพลังจิตสามารถเคลื่อนย้ายสิ่งของได้ราวจำอวด หนังบอกว่าในอนาคตอีก 30 ปีข้างหน้า หรือ ปี 2074 ได้ประดิษฐ์เครื่องย้อนเวลาสำเร็จ แต่การเดินทางข้ามเวลาเป็นสิ่งผิดกฎหมาย พวกมาเฟียฉวยโอกาสกำจัดเหยื่อโดยส่งคนที่ตัวเองต้องการฆ่าเดินทางกลับมาในปี 2044 ให้มือปืนรับจ้างฉายา ลูเปอร์ จัดการ และ ทำลายศพอย่างไร้หลักฐานร่องรอย มันดูนาฬิกานัดหมายเมื่อเหยื่อถูกมัดมือไพล่หลัง และ มีผ้าคลุมหน้าถูกส่งมากลางป่า จึงยิงโป้งเดียวจอดแล้วเอาค่าจ้างคือเงินแท่งซึ่งผูกติดตัวเหยื่อมาด้วย

     หากมาเฟียต้องการปิดลูป พวกเขาจะส่งตัวลูเปอร์ 2074 กลับมาให้ลูเปอร์ 2044 สังหาร พร้อมค่าตอบแทนมหาศาลคือทองคำแท่ง พอเพียงต่อการใช้ชีวิตอย่างสุขสบายต่อไปอีก 30 ปี เวลาของชีวิตที่เหลืออยู่ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ รับบทเป็น โจ หนึ่งในลูเปอร์ ที่รับงานจากพวกมาเฟีย ในไทม์ไลน์แรก โจหนุ่ม 2044 เพิ่งรู้ว่าเหยื่อที่เขาจะฆ่าคือตัวเอง (โจเฒ่า 2074 รับบทโดย บรูซ วิลลิส) เสร็จภารกิจเขาไปเสพสุขที่เซี่ยงไฮ้ได้ภรรยาเป็นคนจีน ครั้นใช้ชีวิตครบกำหนดปีที่ 30 จะถูกพวกมาเฟียจับตัวส่งไปให้โจหนุ่ม 2044 จัดการเก็บเพื่อปิดลูป

     เรื่องราวสุดพิศดารต่อจากนี้จะวนลูปซับซ้อนยิ่งขึ้น เมื่อโจเฒ่าถูกจับมัดมือไพล่หลังเอาผ้าคลุมหน้ามีทองคำแท่งผูกติดเอวเป็นค่าจ้างสำหรับโจหนุ่ม บังเอิญภรรยาของเขาถูกมือปืนที่ตามมายิงตาย ไทม์ไลน์ 2 โจเฒ่าต่อสู้พวกมือปืนแล้วส่งตัวเองผ่านเครื่องย้อนเวลามาสู่ปี 2044 โดยไม่สวมผ้าคลุมหน้าโดยหวังจะเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขบางอย่างเพื่อไม่ให้ภรรยาสุดที่รักตายจากไป

     บรูซ วิลลิส แสดงหนังที่เกี่ยวกับการเดินทางย้อนเวลาสู่อดีตเป็นเรื่องที่สาม ใน ทเวลฟ์ มังกี้ย์ส บรูซถูกส่งตัวข้ามเวลาจากอนาคตมาเจอตัวละครของเขาในวัยเด็กแล้วตายจากไป โดยไม่ทราบว่านั่นคือตัวเอง และ ภารกิจที่ได้รับมอบหมายสำเร็จหรือไม่ เมื่อแรกเห็นโจเซฟในคราบตนเองในวัยหนุ่มนั่งโต๊ะตรงข้ามกันที่ร้านอาหาร เขาต้องแสดงและพูดให้ตรงกับบท แต่ก็ผงะขณะจ้องมองหน้าตัวเอง บรูซอุทาน .. ให้ตายสิ เสียงของนายดันเหมือนฉันเป๊ะเลยว่ะ โจเซฟคิดว่านั่นคือคำชม เขาไม่ต้องการแสดงเลียนแบบบรูซ จึงอยากสร้างตัวตนของเขาในวัยหนุ่มขึ้นมาใหม่ แต่ยังคงตั้งอยู่บนพื้นฐานบุคลิกของ บรูซ วิลลิส เช่น การขมวดคิ้ว ทำหน้าผากย่น ยิ้มปนขำ หลุบเปลือกตา หน้านิ่งริมฝีปากเรียบตรง

     เอมิลี บลันต์ รับบท ซารา,คุณแม่ที่ยอมเสียสละ ห่วงใย และ ยอมตายแทนลูกได้ในทุกกรณี เธอมีพลังจิตล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้ ดังนั้นเธอจึงหอบลูกหนีออกจากเมืองมาทำไร่อยู่บ้านนอก ซิด ลูกของซารา เพียร์ช แกนนอน แสดงได้ดีราวเด็กเห็นผีในหนังสยองขวัญเรื่องดัง หนูน้อยมีพลังทีเครุนแรงในการเคลื่อนย้ายวัตถุสิ่งของราวกับพายุสลาตัน โจเฒ่าอยากมีอิสรภาพจึงต้องสังหารเรนเม้คเกอร์ผู้มีหน้าที่ปิดลูปทั้งหมด โจเฒ่าได้ข้อมูลนี้มาจากเพื่อนเกี่ยวกับวันเดือนปีเกิดเลขประกันสังคม แต่บังเอิญมีเด็กเกิดวันเดียวกันในละแวกนั้นถึงสามคน ความยุ่งยาก และ จังหวะพลิกผันจึงตามมา

     นักแสดงสมทบอย่าง เจฟฟ์ แดเนียลส์ ในบท เอ็บ,เจ้าพ่อมาเฟีย หรือ โนอาร์ เซแกน ในบท คิดบูล ก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี สตีฟ เย็ทลิน กำกับภาพโลกในอนาคตแบบลูเปอร์ได้สมจริงตามจินตนาการทั้งที่ขัดแย้งกับแนวทางของเรื่องอย่างสิ้นเชิง ผู้จัดจำหน่ายในประเทศจีนเสนอให้ไปถ่ายทำในเซี่ยงไฮ้ จากบทเดิมเซ็ทโลเกชั่นที่ปารีสโดยถ่ายทำที่นิวออร์ลีนส์ ผู้กำกับเผยเขาอยากให้เรื่องราวในอนาคตอยู่ไม่ไกลเกินกว่าผู้ชมจะเชื่อมติดได้ อาจจะเป็นโลกที่โหดร้าย ถึงจุดสิ้นสุดของอารยธรรม เศรษฐกิจล่มสลาย บริษัทยักษ์ใหญ่ล้มละลาย ผู้คนยังขับรถคันเก่าปี 2010 เพราะต้องทนใช้มันนานกว่า 30 ปี นี่คือหนังไฮคอนเซ็ปต์ท้าทายความคิดแห่งปี .. การกระทำในอดีตส่งผลมาถึงปัจจุบัน การกระทำในปัจจุบันย่อมส่งผลไปถึงอนาคต
     


         * อ้างอิง 1.นิตยสารเอนเตอร์เทน ฉบับที่ 1122 ปักษ์หลัง ตุลาคม 2012 2.นิตยสารสตาร์พิคส์ ฉบับที่ 822 ตุลาคม 2012 
        

chapters [ 1 ] [ 2 ]  

Pirachan : พิรฌาน